Konu: ip

Martıların dili sadece balık değildir, yaşamın süzülen yanıdır dalga seslerinde.
Kendi yürek seslerinin fotoğraflarını çekip
sulara bırakan bir bebek gibi,
bir gitarın teline yüklenmiş gider.
Milyonlarca kuğu sularda,
milyonlarca nilüfer;
sessiz
sedasız...

Sapsarı buğday başaklarının ırgalanan uçsuz bucaksızlığında bir uçurtmanın dalgalandığı masmavi gökyüzü suya yansırken, suya rengini kendisinin verdiğini bilmez. Suyun dalgalanışındaki halkalanmalarda açan nilüferlerin rengi değildir uçurtmanın gözlerindeki;
o,
o anda,
rüzgarın tadından başka
bir şeyle ilgilenmez.

Ben ise uçurtmanın ipini tutan çocuğun elleriyle ilgiliyim, ipin gerginliğine sımsıkı sarılmış elleriyle. Kopacağından ödü kopuyor sanki. Kopacak ve uçurtmasını rüzgar alacak. İp ile birlikte titriyor elleri…

Uçurtma ile çocuğun gergin elleri arasındaki bu ince bağ pek umurunda değil rüzgarın; kopan her ip hem özgürlüğü hem esaretidir her ikisinin de der gibi gittikçe arttırıyor şiddetini. Çocuğun ayakları da titremeye başlıyor ve dudakları da. Hükmedemiyor artık ipe elleri. O an ‘bırak inceldiği yerden kopsun!’ deseniz de, dünyanın bütün mutluluklarını önüne serseniz de kabul etmeyecek, eminim. Bu ip kopmamalı ve bu uçurtma rüzgara verilmemeli der gibi ıslak gözleri…

Müdahale şansımız olsaydı muhtemelen rüzgarın şiddetini azaltırdık. Belli çünkü, bu çocuk için bu uçurtma çok önemli. Yüreğinin en derinlerinden bir şeyler de çekip gidecek sanki, kopan iple beraber…

1. Bu ip kopmalı mı? Neden?
2. Kopmamalı mı? Neden?

Kopmamalı, o çocuk için bu kadar değerli olan bir uçurtmanın yerine çok daha lüks bir tanesi de gelse onun yerini alamayacaktır.O çocuk üzülmemeli..

Kopsun... Ama ben koparmam...

Çocuk en fazla 2 dakika zırlar, sonra susar... Unutur gider...

Neden bilmem ama ben hep uçurtmayla rüzgarı birbirini tamamlayan iki şey olarak görmüşümdür... İki sevgili... Rüzgarla dans etmez mi uçurtma? Kur yapmaz mı?

Gökyüzünde raks eden uçurtmayı izlemekten kim zevk almaz ki?

...

Çocuğun eline yakıştıramam... Hele o ip... Uçurtmanın kollarına vurulmuş çelik prangalar değil de nedir?

...

Rüzgar o ipi koparacaktır... Aşk engel tanır mı ki?

O Zaman iyi Niyete Vesile Olacak Başka şeyleri Arar Dururduk...

Olması Gereken Herşey Oluyor...

İp kopmamalı ki; hakimiyet çocukta olsun.... İstediği yöne götürüp getirebilsin...

İp kopmalı ki; çocuk rüzgarında hakimiyetini görsün...
Benim uçurtmamı rüzgar alınca, hemen başka oyunlara koşardım...

Tutunduğumuz ipi biraz gevşek bırakmak gerek, rüzgarın uçurtmayı alması kadar uçurtmayı rüzgara bırakmakta güzel...

ip kopmamalı en azından çocuk ipi bırakmamalı sewdiği şeler için mücadale vermeli ....ip kopsa biri çocuğa sen en güçlü değilsin diyebilmeli çocuk rüzgarın da var olduğunu keendisinin rüzgara karşı vardiği mücadelenin ne güzzel olduğunu düşüğnmeli ve kendisinde teselli bulmalı

çocuk ipi tuttuğu ve uçurtmanın gökyüzünde ki o görkemli halini onun sayesinde olduğunu düşündüğü için mutlu evet o ip kopmamalı,

uçurtma ise artık göklerde daha da özgür olmalı ve o ip kopmalı.

rüzgar onun için değişen bir şey varmı ki azaltsada hızını arttırsa da esir almakta mutlaka birisini

sırf kendi mutluluğumuz için bir şeyleri sahiplendiğimizde ona sahip çıkmak hiç kolay olmuyor.

ip kopmalı çocuk o ana kadar yaşadığı mutlulukla yetinmeli ve artık uçurtma mutlu olmalı.

ip kopmaLı- kopsun ki çocuk bazı şeyLeri öğrensin..

Paylaşılamayan Uçurtmanı kendisi ...

Rüzgar ve çocuk talipleri ...

Uçurtmanın asıl sahibi çocuk ...

Uçurtmayı yaşatan Rüzgar ...

Kim daha çok uçmak , kim daha çok tutmak , kim daha çok yutmak istiyorsa o kazanır...

Kim neden varolduğunu en iyi anlamışsa o kazanır ...

ve kim kazandıysa olması gereken "o" olduğu için kazanmıştır.

"İpin" kaderi istemenin esrarında gizli ...

Uçurtma çocuğuda gökyüzüyle buluştursun
İşte o zaman hepsinin sevgisine karşı olan samimiyeti dışardan bakan insan için bir anlam ifade edecektir.