...aşk kentinin yabancısı... •


elimde bir pusula,
amansızca dolaşıyorum
bu şehrin sokaklarında..

adı aşk şehri,
adresim ise sensin...

ararken seni şaşırdım kendimi,
bir ayrılık sokağına düştü yolum.
bezginler kıraathanesinde oturup
bir bardak hüzün içtim,bol şekersiz..

elimde açık adresin varken,
gurur durağında oyalanıp durdum,
seni unutmayı hayal ederek...

Çingenem....çirkinimmm benim...
ismin yazılı durakta...

bir zamanlar heyecanla yazmıştım..unutmadım.
bu şehirde yaşadığımı ne çabuk da
unutmuşumm,unutmak istemişim,
meğer...unutamıyacağımı bile bile..

pusulayı yırtıp atmak o kadar zor ki,

ne seni bulmak istiyorum
ne de kaybetmek..
varlığım seni,
yokluğun ise beni tüketiyor..

şimdi bulsam adresini
gelsem çalsam kapını
açacakmısın bana hayatını
tekrar gideceğimi bile bile...

ne kadar zor imiş anladım
severken ayrılmak
ayrılırken pişman olmak..

anladım pusulanın hiç bir değeri yokmuş...
ben zaten hiç olmak istememişim bu şehrin aşklarında..
ne figuran ne aktör olarak.

belki adres yanlıştır,
olmak istediğim şehir,bu şehir değil...
belki önceden şaşırmıştım yolumu
ta..ilk baştan...