Ardında hüzün
Yanında
Yıktığın tuğlaların
Tozlarında
Yeminimsin; cayamadığım
ayağımı kaldırdığımda..
İşte odam
İşte soğuk duvarlarım
bir ipe geçir
Damlalarını gözlerimin
Say kaç etti sabrıyla
Büyüyor gölgen
Ağırlaşıyor kalbim
ve bir tik
Ve bir tak
Ve oksijeni kesik nefesim
İsyan ediyor ciğerlerimde
İşte ben
İşte sen
iki yabancı
Zamanın kafesinde
Acı yalınayak
Geziniyor aşkınla
Ve yüzü kızarıyor bakışlarım
Bakışlarına kaydığında
Ve üşüyor ellerim
Ve üşüyor kalbim
Ey kulesinde esir kaldığım
Şehrime dadanmış
Karaları kov hücremden
Ve acımı al giydir
Ve avut ve sustur
Sevginle…
İşte ben
İşte sen
Düştük mü erkenden
Zamanın yersizliğinde
Toprak kokuyor ellerim
Âdem kokuyor
Ben kokuyor
Ve hep sen kokuyor
Musa dağdan indi
Harun’un alnı kanıyor
Ve yürüyor asiliğimiz
Anlamsızlığın içinde
İşte sen
İşte ben
İşaretsiz iki kurbanız
Yetersizliğin önünde
Ve keskin bıçağı
Kalbimin tam üstünde hayatın
Geç buldum seni
Matematiksel
Hesaplarım hep eksik
Yaklaşma
Bıçağı keskin hayatın
Kimdi
Ah!!! eden
“sev de sevilme” diyen
Kimdi?
Bir yanı ihanet
Bir yanı aşk
Ey kulesinde esir kaldığım
İşte sen
İşte ben
iki yabancı
zamanın kafesinde


LinkBack URL
About LinkBacks


Alıntı Yaparak Cevapla

)


