Acı bir gülümseyiş bıraktı bana ve Gitti işte...kelimeler canımı daha da çok acıtıyor...tek yazabildiğim Gitti...
sadece bu kadar...
Acı bir gülümseyiş bıraktı bana ve Gitti işte...kelimeler canımı daha da çok acıtıyor...tek yazabildiğim Gitti...
sadece bu kadar...
harfler yetmez teselliye...gitmişse...yaşanır sadece anlatılmaz
.
gülen yanım; ağlayan yanımı geçsin gelirim...şimdilik burdayım ruhumun tam ortasında
yeniden
oysaki bedenden çıkan bir kalp,bir tek kelimeye nasıl da eş değer oldu,harladı acının ateşini...fazla söze gerek yok..tek bir cümle anlatıyor herşeyi.
En basit yalanları gözümün içine bakarak söyleyen aptallar tanıdım; inandığımı Sandılar...Bense onların kuş kadar akılları ve cahil cesaretlerine hayrandım...
Dedim: Çok yalnızım.
Dedin: ... Ben ki sana çok yakınım. Bakara-186
te bir söz yetiyor çaresizliği anlatmaya ve gidenlerin ardından tek bi söz yakışıyor işte ötesi yok...
˚˙·٠•● Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ Bir rüzgar esiyor yüzümden kalbime Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ● •٠·˙˚
♥
bazan iki kelime bazanda sadece bitanesi ne kadar çok acıtıyo veya sevindiriyo dimi?hep tadı kalbimizin kıyısında köşesinde inceden inceden sızlıyo bazan yüzümüzü gülümsetiyo,bazanda iç çektiriyo...ama ikiside asla unutulmuyo...şarkıyı hayata geçirme vakti sil baştan kompedan sil baştan...
O gitti,
zifiri bir karanlık kapladı gökyüzünü
ağır bir zindan yalnızlığı çöktü
tüm zamanlara
O gitti,
bir boşluk açıldı,içimde bir yerlerde
öksüz kaldı kelimelerim
çöl oldu vahalarım
O gitti,
kalemim sustu,rüzgarsız kaldı yelkenim
ruhum dalgalarda boğuldu
vurgun yedi gözlerim
O gitti,
güller soldu gönül bahçelerimde
kara bulutlar çöktü hasat mevsimlerime
kabus oldu düşlerim
O gitti,
kalakaldım,boynu bükük ortalarda
dağıldı, geride kalan ne varsa
sevdasız günlerde
O gitti,
son bakışmalarımız
hıçkırıklı gözyaşlarımız
değirmen yoksunu acım
O gitti,
her şey bitti
yalnızlığında yıkanırken
sevgilerim yok olup yitti…
Gittin
Gittiğin yerde kaldı gözlerim
Gittin
Gittiğin gün ki gibiyim hala
Bazı başıboş rüzgâra salıyorum kendimi
Bazı uçan kuşa
Kafamın ortasına çakılıyor gözlerin
Gittin diyorum yalnızca
Ah etmeyi unutmuş gibiyim
Merdivenleri üçer çıkıyorum
Dörder iniyorum
Bulamıyorum seni
Gittin diyorum
Gittin
Gün perşembeydi
Ay yaprakların solduğu vakit
Sen yeşil pelerinini kuşanmıştın ötelere
Ben ardında boynu bükük
Bekliyordum ufacık bakışını.
Söylenmedik sözdün bazı
Bazı karanlıktın gözlerimde
Tutunup alamadığımdın çok vakit.
Tutunup salamadığım.
Gitti demeye varmadı içim
Döndüm ardına aynaların.
Gizlendi ruhumla sevinen sevdaların
Gitti diyemedim.
Demeyi sökemedi dilim.
Yalnızca çöktüm toprağa
Düşürdüm ellerimi
—Sevdim-
Dedim.
Sevdim ilk ve son
Bil ki gittin demekti sevdim
Bil ki sevdim demekti gittin
Ufacık ruhumla çepeçevre
Kuşandım aşkın yasını
Gittin ne ahımı duydu yüreğin
Ne sevdamı
Gittin ve benle kaldı
Gidişin
.
gülen yanım; ağlayan yanımı geçsin gelirim...şimdilik burdayım ruhumun tam ortasında
yeniden
Ben gidenin ardından şiir yazamamıştım,birbirini tamamlayan üç cümle dahi kuramamıştı...sözleriniz suskunluğumun lisanı oldu...sözleriniz tarifi olmayan duyguların isyanı oldu...sözleriniz saçlarıma taktığım hüzün oldu...
Teşekkür ederim ''NEOVİD''...Uzattığınız gülmüydü dikenimi anlayamadım ama ben olması gereken kısmı avuçlarımla sıkı sıkı kavradım...damlayan kan ise bilin ki hala susmaktayım...
sevgi ve saygılarımla...
Saclarınıza hüzün takmayınız sevgili Kompedan.. Avucunuza alıp sıktıgınız güller sadece mutluluk için hediye edildi.
Bırakın dağınık kalsın kan kokmayan masum yürekler..
"Tuhafım" ve "Neovid"....eklemeleriniz için teşekkür ederim,söze söz ekleyemediğim anlarda hızır gibi yetiştiniz imdadıma...
Sevgi ve saygılarımla...