Işıklar yanıkken düşleyemiyorum nedense seni.İllaki gömmem gerekiyor bedenimi karanlığa.Hele bir de yüreğime işleyen ve her notasında seni anlatan bir nağme varsa kulağımda,anlatamam seni ne kadar yoğun yaşadığımı.Gelip karşıma oturuyorsun adeta.Sesini işitemiyorum;ama inan ki bu gözlerle görüyorum sülietini.
Bilirsin içimde başka bir “ben” vardır ve anlatamam içimdekinin derdini.Yani yine susuyorum acıları gözlerimden okumanı bekleyerek.Hani hep “Sözlerin sustuğu yerde gözler konuşur.” derdim ya,söyleyecek sözüm yok şimdi.Gözlerimde ise bir katar almış başını geliyor sana doğru.Okumuyorsun be zalim.Zalimlik sana kimden yadigar ah bir bilsem!Bazen kalemi elime alıp bir ırmak gibi akıtayım diyorum gözlerimdekileri.Ama kağıtlar senden taraf çıkıyor “görmez olaydım” dediğim.
Şimdi sana,”Çaresiz kaldım,beni biraz sevdiysen dön.” desem tutar mısın sözümü?Biliyorum,benim seni unutmam ne kadar zorsa seninde bana dönmen o kadar zor.Ama umut işte,garibin ekmeği olmaya adıyor kendini.Gittiğin günden bu yana 726 defa doğdu güneş.Oysa ben yüzlerden,binlerden geçtim;bir kez daha doğmanı istiyorum günüme.Güneşim sensin,yoksan eğer her anım gece,her yanım karanlık.Işıkları karanlığımın ayarını arttırmak için kapıyorum bilesin.Kah çıkıyorum gökyüzüne,kah iniyorum yeryüzüne.Sen yokken ben böyleyim işte…
(ALINTI)


LinkBack URL
About LinkBacks


Alıntı Yaparak Cevapla




