Bir boşluk var yazamayacak kadar dolu beynimde...Bİr boşluk bir daha doldurulamayacak...
Bir hiçti hayat,anlatımsız,marur,kendi basitliğinde karmaşık.Ama tek bir paragrfta bile zorlanıyorum sana yazmaya.Öyle bir mabettin bende.Gizli...
Ve hiç kimseyi sevmediğin kadar sevmiştin beni.Yanağına dokununca kalp atışların yükselmişti ayrıldığımız gün bile.Ben sende aşkı temize çektim,paslanmış yüreklerimiz artık parlak.
Bir hiçti hayat ama sen vardın,ellerin ellerimde...Artık sende yoksun sevgili.Belki hakettiğim ayrılığı bile yaşatmadın bana ama artık gördüm sensizliğide...
Sen gidince acılar kelimelerle daha kolay dile gelir diyordum ama ayrılık şarkımızı en mutlu günümde yazmıştım sana...Hani sana hiç çalmadığım o şarkı varya...Hiç söylemediğim...Demek hissetmişti derinlerde bir yerim gideceğini...Gittin...
Artık günler daha uzun, kelimeler anlamsız ve gözlerim kuru.
Ölüme bile ağlayamdım hiç ben.Yalvardığım geceler oldu Tanrıya, ağlamak için ama o gün o sahil kasabasında, omuzlarına aktı gözyaşlarım.Hıçkırıklarım, sana son ağtım olsun sevgili.Arık ağıt yakacak değilim,duygusuzu oynayan gözlerine.Söylemesende biliyorum yüreğinin derinlerini,yoksa seni nasıl böyle severdim ki...
Artık mabedi yıkılmış bir keşiş misali,tüm dünyadır mabedim. Bana "melek" derdin hep...İyi olmak suçtur acitasyonlarına giremem...Ama artık gözyaşlarım tükendi. Bir ömür sana saklanmış bir damla gözyaşı taşıyacak gözpınarlarım ama artık sana dair her oluş bitti...
Hep mutlu kal ve oyununu oyna sevgili.İçinde hala beni seven ve kendinden kaçırdığın o noktaya,aynaya baktığın karanlık bir günde rastlarsan eğer,bak gözlerine ve benden olan o parçaya,sana yazdığım şarkıyı söyle...


LinkBack URL
About LinkBacks

Alıntı Yaparak Cevapla

