Yıllar yılları kovalar ve teker teker göçer tüm bildiklerin tanıdıkların. Seni inadına arkaya bırakan Tanrı'nın senden istediği, bir döneme tanıklık etmen midir yoksa acı çekmen mi? Sona kalan dona kalır derler, doğrudur. Sen en güzel dostlarını uğurlamışsındır bir kez ve seni uğurlayacak çok az kişi kalmıştır geride. Ölsen bir türlü, kalsan başka türlüdür. Hele bir de sanat denen vefasız bir aşka gönül verdiysen... O kaçtıkça, sen kovalar durursun. Ömrünün son durağında, bir de bakarsın ki kovalayıp durduğun aşkın, sana nihai bir eziyet dışında başka bir şey bırakmamış. Yüzündeki çizgilerin ümitsizliğini silen tek şey, geride bıraktıkların olacaktır ve gerisi laf-ı güzaftır.

Ve madem ki bir döneme tanıklık etmek zorunda kalan aşka aşık bir adamsın, ne duruyorsun be! Helva yapsana!