Aşkımı verdim sana, yüreğimi verdim. Aşk sendin, sen yüreğimdin. Her
atışı
senin iki hecelik ismini fısıldardı. Kimse anlamazdı ama sen duyardın.
hak
etmiş miydin bunu? Böyle derin bir aşkla sevilmeyi hak etmiş miydin? geç

kalmış bir soru bu... Nasıl hissettiysem öyle yaşadım ben aşkımı.
Yüreğimi
teslim etmemiş olsaydım sana, aşk olmazdı onun adı. Böyle yaşadım ben
hep,
sen beğensen de beğenmesen de... Hesaplı aşklar bana göre değil. "Ne
verirsem ne alırım?" sorusunu soranlardan olmadım. Senin için attı
yüreğim,
bunu söylemekten de gocunmadım.
Umutlarımı verdim sana, hayallerimi verdim. Bir gelecek düşledim seninle

hata mıydı? yarım aşkları, kaç-kovala oyunlarını, göstermelik
dargınlıklları
bırakıp bir kenara, bu günü dolu dolu yaşarken, yarına dair umutlar
besledim. Hepsinde sen vardın, sensiz olmayacaktım. Bugünü de, yarını da

seninle yaşayacaktım. Bu hayatta ne olacaksa iyi ya da kötü birlikte
karşılayacaktık. Bazen bir türk filmi tadında, bazen gerçeğin tam
ortasında
yaşayacaktık. Birbirimize güç verecektik, hayata karşı direnme gücünü
birbirimizden alacaktık.
Ruhumu verdim sana, bedenimi verdim. Olmadığın zamanlarda ruhumu
bıraktım
sana, yalnız kalmayasın diye. Çünkü sensiz olamazdı benim ruhum. İçimi
sıkıntılar basardı. Müebbete mahküm bir hükümlü gibi bedenime tünel
kazıp
firar etmeyi düşündürdü hep. Bu yüzden özgür bırakırdım onu. Ve ruhumun
gideceği tek yer her zaman senin yanındı. Ya bedenim? Gözlerim gördüğü
hiçbir şeyi ayıramazdı sensizken. Ellerim dokunmazdı hiçbir şeye.
Yürümezdi
bacaklarım senin olmadığın yollarda. Oysa sana her dokunuşum, yeniden
doğuşu
olurdu bedenimin. Yenilenir, arınır çıkardı karşına her zaman.
Sevişmelerimiz bir ayindi benim için. Varsa bir sevda tanrısı, ona
sunulmuş
en güzel adaktın.
Hayatımı verdim sana. "Can" deseydin onuda alırdın benden. Gözümü bile
kırpmazdım. Zaten aşk bu değil midir? Sevgiliye dokunduğun anda, "Ölsem
umrumda bile olmaz" demek değil midir aşk? Bunu demiyorsan eğer neden
yaşıyasın aşkı?
Bütün bunlar yetmedi sana biliyorum. Yetseydi eğer, şimdi bunları
yazıyor
olmazdım zaten.İsyan sanma bunları, ben hayatı kendimde arıyorum.
Belkide
küçücük birşey yeterli olacaktı herşey için.
Gönüllüydüm yoldan çıkmaya, çıktımda. Senin için değil kendim için
yaptım
bunları, sonunda acı olsada... Şimdi bir tek *mavi* kaldı bende. Bir tek
onu
vermedim sana...

Şimdi sana söylenecek tek cümle:Bende sana yetecek kadar ben kalmadı...

ALINTI