Tenime tenin deyse yangın çıkar tüm kentte
Anlasan ilk söylememde şirin sevdanı
Ömür boyu yalnızlığa hüküm giymiş bende
Ne denli büyük bir kent var bilsen içimde
Ve bu yangınlardır işte
Sevdaya ayrılıklar öğretti
Sevdaya yalnızlıklar…

O kentte vuruldu önce özlemler
Ve o kentte kül oldu en güzel hatıralar
Kaçışlar büyüttü çocukları
İdam sehpalarında sallanmalar
Kim derdi büyük bir kara güruhun
içinde
Linç edecek beni yalnızlığım
Bir ben var işte benden de içeri
Önü ardı beyaz beton
Ve gözlerinde parmaklıkların gölgesi!

Geceleri baba tokadı yiyen işçi çocuğa mı sorsak
Gündüzleri babasıyla beraber okula giden çocuğa mı sorsak
Hangisi anlatır bu yangını
Bu yangın ki
Bu kentte başladı
Ve içinde
Baba tokadı yiyen de vardı
Babasıyla okula giden de…