Senin için hiçbir anlamım yok. Biliyorum bunu. Bildiğim halde koparamıyorum kendimi senden. Neden bu kadar acımasız duyguların. Hayat acımasız derken acımasız olanın insan olduğunun farkında bile değilsin. Öyle kolay ki senin için bensizlik. benim içinde kolay olsa keşke. Ama değil sensizliğe dayanamıyorum. Keşke sevmeseydim seni bu kadar. Keşke toparlayabilseydim kendimi. Alıştırabilseydim yokluğuna gözlerimi. Ama yapamıyorum bir adım önümde de gerimde de sen duruyorsun. İçimde koparamadığım binlerce sen dolanıyor. Alışmak zor. İnsan ölenleri unutuyor da yaşayanları unutamıyor. Hep yaşatıyor kalbinin derinliklerinde.
Sevmediğini biliyorum beni. Senin için sıradan birisiyim. Sıradan birisi hatırlanır mı geceleri. Sıradan birisine arada sırada da olsa sorulur mu nasıl olduğu. Sorulmaz işte sende bana karşı öylesin. Hatırına bile gelmiyorum. Hatırına gelmem için illa ki benim sormam lazım nasıl olduğunu. Benim sormam lazım ne yaptığını vaktin nasıl geçtiğini. Hep ben sormalıyım. Çünkü sen benim sıradanım değilsin. Ne zormuş sevilmediğini bilmek. Bildiğin halde ondan gidememek. Gidemiyorum işte. İçime yine korkular hücum ediyor. Her şeyin bittiğini biliyorum da kabullenemiyorum daha ne söylemen gerekiyor bana anlamam için bilmiyorum. “Sevmiyorum işte çek git” demelisin belki de. Desende değişmez biliyorsun belki de bundan açıkça söyleyemiyorsun. Eziliyor yüreğim önünde. Küçüldükçe küçülüyor. Aşkta gurur olmazmış derler ya bak işte gurursuz bir yüreği görebilirsin önünde. Gidemeyen gurursuz bir yürek. Geceler işkenceye dönüşüyor yokluğunda. Olmayacaksın bundan sonra bunu bildiğim halde neden aklımda dolanıyor gözlerin. Gülümsemen. Neden hep bir yanım sen oluyor. neden…neden..
Sevilmiyorum. sevilmedim..sevilmeyeceğim.
Aklının en ücra yerlerine dahi uğrayamayacak kara gözlerim. Öyle kolay olacak ki hayatından beni çıkarmak. Öyle kolay olacak ki. Ya ben. Geride bıraktığın ben nasıl unutacağım seni. Her şeye bir yanıtı olan sen bunu nasıl yanıtlayacaksın bana. Dilenci gibiyim önünde. Aşkını dilenen beni sevmen için ha bire dilenen birisiyim önünde. Sana hiçbir sitemim olamaz. “çok sev, benim kadar sev birisini” diyebilirim sadece. Benim aşkımı anlayabilmen için ancak bunu dileyebilirim senin için. “sev de sevilme” kim dualarını arasına sıkıştırdı bu cümleyi bilmiyorum ama şimdi senin için bunu dileyemiyorum. Sadece sev diyorum. Sevmeyi öğren ancak o zaman anlayabilirsin beni. Anlasan ne değişir ki. Ben Olmayacağım nasılsa hayatında. Sen devam edeceksin yoluna. Bende kendimi toparlamaya çalışacağım. Kendimi kandıracağım bana bıraktığın küçük mutluluklarla. Hep yalanlar konuşacağım. Seviyordu eskiden beni diye. Ve bıraktığın birkaç parça anıyla yetineceğim hayattan. Sevilmeden sevmeye devam edeceğim seni. Şimdi ne yapıyordur diye gecelerce düşüneceğim. Başka kollarda uyuduğunu bile bile yalanlar uyduracağım. Beni unutmuş mudur diyemeyeceğim. Hep yalan hep sensizlik.
Sana kolay nasılsa. Aklına bile gelmeyeceğim. Yastığa başını koyacaksın ve uyuyacaksın. Bir eli rahatlıkla tutacaksın. Bir dudağa rahatlıkla öpücüklerini konduracaksın. Her şey sana kolay hayatta. Alışması gereken benim yokluğuna. alışması gereken benim..


LinkBack URL
About LinkBacks



Alıntı Yaparak Cevapla



