Konu: Ölü Düşlere Otopsi...! Alıntı - Yazı

ÖLÜ DÜŞLERE OTOPSİ


"Bir Pazar sabahı, vaktin erken ve hesapsız devinimlerinde inceldiği yerlerden kopmasına izin verdiğim bir şeyleri bağlamaya çalışıyorum."

Onarılması zor yanlarımı anestezik yazılarla uyuşturuyorum. Herkese bir şeylerin açıklamasını yapmaya çalışan ben, herkesin sorunlarının cevap anahtarlarını çoğaltmaya uğraşan ben, anahtarını kaybetmiş bir çilingir gibi dışarıdayım şimdi.



Ve konuşur içim, dudağımı ısırırken dişlerim:
“Aşk; ihanetine bile ihtiyacım var...........
artık biliyorum...
yokluğunda çoğalıyor yokluklar......”

"Şimdi ben, bir Pazar sabahında, vaktin ağır aksak ivmesinde, bir sigara paketinin arkasına yazmış olduğum imlası alkollü şu satırları okuyorum:"

“Gözlerimle kurşuna dizebilmek için seni..
son bir hoşça kal ıssızlığını yaşayabilmek için geldim kapılarına..
korkma ;
içeri girecek değilim..
sadece kapına asılı kalsın istedim..
dualarım, gözlerim ve tüm düşlerim......”


Bir “hoşça kal” ıssızlığıyla kalmak nedir bilir misiniz?......
Bilir misiniz ardınızdan kapadığınız kapılara asılı kalan gözbebeklerini?.....

"Tüm anlamlarını kaybetmiş bir alfabeyle, “lütfen” kelimesini kekeleyebilir misiniz? Defalarca yutkunarak ve direnmeye çabalayarak gözlerinizi sürüklemeye hazır sele, nasıl “Kendine iyi bak” denir bilir misiniz?.... "

“Sen de” dendiğinde çoktan dağılmış yanlarınızı saklayabilir misiniz?....

Aşkın ihanetini bile özleyecek kadar
Aşkı sevebilir misiniz?......



"Okuduğun bu darmadağın yazı, darmadağın bir Pazar sabahında kendime özgü bir monologdur sadece. Satır aralarında saklı hiçbir anlam kendimizden sakladığımız, yüzleşmeye korktuğumuz anlamları açıklayabilecek kadar cüretkar değil."



Satılık düşün var mı sevgilim?...
Müzayedelerinde tek kalacağım
Göreceksin sevgilim....
Yılın en güzel ayı Eylül değil mi sevgilim?
Ayın en güzel günü bir Pazar sabahı olabilir mi?.....
En güzel anın sen olduğun bir mevsimde
Bu Pazar sensiz nasıl yaşanır söyler misin sevgilim?....


Bu yazı bir pul istemez sevgilim.

"Bu Pazar sabahı hissettiğim her şeyin , bir ana fikir istemediği gibi. İstedim ki bağlayabilsinler inceldiği yerden kopmasına izin verdiğim onca şeyi. Amacım; en çözülmez düğümde buluşmaktı seninle. Sonbaharın en inatçı yaprağıyla dalı gibi. "

Şimdi uzaktasın..
Yaşıyorsun kendi şehrini..
Surlarında boşuna bekleme geceni..
Bir Pazar sabahı şehrine geleceğim sevgilim ..
Gözlerimle kurşuna dizebilmek için seni....


"Yokluğun, ismi bile henüz konmamış bir çocuğun katlidir şimdi. Yine de o çocuk ödedi ne varsa aşkın vasiyetinde yazan.
Ve ben bir vasiyet gibi saklıyorum
Ne kaldıysa bana senle yaşanan........."


Bir Pazar sabahı ..
Ansızın ..
Ve hiçbir şeyin hesabında olmaksızın..
Çıkıp geleceğim şehrine ..
Gözlerimi bırakacağım gözlerine..
Ve birkaç kurşunu..


Yığılıp kalabilmek için ellerine....


Alıntı( Kısaltılmıştır..)

Bıkmadan defalarca okuyabilirim bu yazıyı..Derinlerde bir yerleri çizerek geçiyor cümeleler,tamamı da çok güzeldi en güzel yerlerini seçmişsin Kalpsiz

Gerçekten içine işler ya bazı yazılar bu da öyleydi...

zeynep kolay kolay etkilenmem yazılardan bilirsin..ama bi kaç yazı var ki


suyumu yanımda taşıyorum,dudaklarım kurudukça içiyorum


yazı dediğin böyle sert olmalı,okuyanı deşmeli,deşmeli ki sevgiliye olan( olmayan sevgili artık) nefreti perçinlemeli.

Kesinlikle öyle olmalı,derinden iz bırakmalı,böyle seçkin yazıları bulup okumalı ki soluksuz kalmayalım
Devam edicem ben...tekrar okudum arada bir uğrar okurum...

devam et sen..

ben de takip edeceğim, elbet bi tenhada kıstırırım bu şairi

Ve konuşur içim, dudağımı ısırırken dişlerim:
“Aşk; ihanetine bile ihtiyacım var...........
artık biliyorum...
yokluğunda çoğalıyor yokluklar......”

Daha fazla ihanet ihtiyacım yok benim.

Bir “hoşça kal” ıssızlığıyla kalmak nedir bilir misiniz?......
Bilir misiniz ardınızdan kapadığınız kapılara asılı kalan gözbebeklerini?.....


Onu bile bilemem.
Bir hoşçakal bile dememişti giderken.

"Tüm anlamlarını kaybetmiş bir alfabeyle, “lütfen” kelimesini kekeleyebilir misiniz? Defalarca yutkunarak ve direnmeye çabalayarak gözlerinizi sürüklemeye hazır sele, nasıl “Kendine iyi bak” denir bilir misiniz?.... "

Gidene dedim kendine iyi bak.
Halbuki kalan duyarmış bunu genelde.

“Sen de” dendiğinde çoktan dağılmış yanlarınızı saklayabilir misiniz?....

Denmedi.
O an öyle bir incindi ki yüreğim.
Artık kalmadı acısı.
Sancısı.
Unuttum gitti.
Uyuştu yüreğim.

Aşkın ihanetini bile özleyecek kadar
Aşkı sevebilir misiniz?......

Aşk ile derdim yok benim.
Onunla olduğu kadar.

Bu Pazar sensiz nasıl yaşanır söyler misin sevgilim?....


Kendi kendime öğrendim.
Hiçbir şey zor değilmiş.


Şimdi uzaktasın..
Yaşıyorsun kendi şehrini..
Surlarında boşuna bekleme geceni..
Bir Pazar sabahı şehrine geleceğim sevgilim ..
Gözlerimle kurşuna dizebilmek için seni....

Şehrine gelmiştim.
Seni görmeden gittim.
Görmeme gerek yoktu.
Ve gerek duymayacağım zaten.

Bir Pazar sabahı ..
Ansızın ..
Ve hiçbir şeyin hesabında olmaksızın..
Çıkıp geleceğim şehrine ..
Gözlerimi bırakacağım gözlerine..
Ve birkaç kurşunu..


Yığılıp kalabilmek için ellerine

Gözlerim bana lazım.
Sana onları emanet edemem.
Sen onları saklayamazsın ki.
Ceza vermem gerekliyse.
Başkasından bulsun.

duygusal içerikli bir sınav olsa ve yoruma dayalı olsa sorular...

derincim, otur 5

tatlım sağol güzellik kattın konuya..

(_KaLPSiZ_) tarafından gönderildi.

duygusal içerikli bir sınav olsa ve yoruma dayalı olsa sorular...

derincim, otur 5

tatlım sağol güzellik kattın konuya..

Konu çok güzel (:
Yorumu hissedebilen herkes yapar elbet

çok da mütevaziyiz..

olma,bu kadar mütevaziliğe gerek yok

buraya yazılan yazıların tek bir amacı var:

"ben hissettim,ben yaşadım..var mı bunları yaşayan ya da hisseden?"..

sen bunların yanı sıra yorum yazarak yazı ekleyeceklere ayrı bir haz veriyorsun..

neyse, mütevazi olma bu kadar