Konu: ßu gece sende kalmayacagim....

ßu günes yazdan kalma degil,Eger böyle olsaydi,ilik eserdi rüzgar ve eger yazdan kalma birgün olsaydi,kisin hesabinda baska bir gün var,gelmedi henüz vadesi.ßugün yazdan kalma degil...

Ihlamur,tarcin,paptya biraz ve bolca limon...ne kadar kaynatilirsa o kadar sifa niyetine.O kis....kor ve keskin rüzgarin mesken tuttugu...Kavusulmasi imkansiz bir özlemin kendini unutturdugu.O mechul zaman adina "belki" demekten korktugum bir hayal ölüsü düsmüstü.mechulden siyrilip zaman daha da gercege büründükce zaman,icimde gizlenen bakis ve söyleyis vücuda büründü.Hic mi korkmaz bu gönül,hic mi görmez engin denizleri de sana caglar hala arsizca?

Sanirdim ki,yasamin en köhne ,en virane,en terkedilmis kösesinde sinmis beklemekteyim,kacarsiz sonu,yine de o köhneligin kiyisindan kösesinden sindi ya düsüme izlerin,senin degil hep benim beceriksizligim oysa...

Simdi bu bahar günlerini animsatan günese atfedilmis sevinclerimi de alip gidiyor sessizligin.Gecenin karanligi zifire bulaniyor acimasizca,utaniyorum
.ßu derece hüzne bulasmis olmaktan.herseyin en kötü hislerin bile bir hakedisi yok mudur yasamda? Kac gecedir sendeyim oysa,kac gecedir seninle dolu gecelere gömüyor,seninle doguyorum yeni güne o kisacik anda dahi seni umuyorum,ama bu gece olmayacak.Sessiz ve uzak bir hayalden ibaretsin bilíyorum kanima yavas yavas sizan...

ßu gece sende kalmayacagim,bu gece kendime ihtiyacim var,umutsuz vakanin kurbani olmaktan umarim korkarim,kendi basima cizmeye koyuldugum bir hikayenin virgülüne bulanmaliyim.

biraz daha özgür olmalı..tutsaklıklardan kurtulmanın mayhoş tadı.
bir hüzün alır ki yüreğini sorma gitsin...
ne ben tutabilirim kendimi,ne sen kalabilirsin yüreğimdeki yangının orta yerinde...
yüreğine sağlık ablam

yüregine saglık Kiraz

yazılarını evet yeni okumaya baslıorum artık takipin olucam

Eline sağlık....

KiRAZ_ tarafından gönderildi.

ßu günes yazdan kalma degil,Eger böyle olsaydi,ilik eserdi rüzgar ve eger yazdan kalma birgün olsaydi,kisin hesabinda baska bir gün var,gelmedi henüz vadesi.ßugün yazdan kalma degil...

Ihlamur,tarcin,paptya biraz ve bolca limon...ne kadar kaynatilirsa o kadar sifa niyetine.O kis....kor ve keskin rüzgarin mesken tuttugu...Kavusulmasi imkansiz bir özlemin kendini unutturdugu.O mechul zaman adina "belki" demekten korktugum bir hayal ölüsü düsmüstü.mechulden siyrilip zaman daha da gercege büründükce zaman,icimde gizlenen bakis ve söyleyis vücuda büründü.Hic mi korkmaz bu gönül,hic mi görmez engin denizleri de sana caglar hala arsizca?

Sanirdim ki,yasamin en köhne ,en virane,en terkedilmis kösesinde sinmis beklemekteyim,kacarsiz sonu,yine de o köhneligin kiyisindan kösesinden sindi ya düsüme izlerin,senin degil hep benim beceriksizligim oysa...

Simdi bu bahar günlerini animsatan günese atfedilmis sevinclerimi de alip gidiyor sessizligin.Gecenin karanligi zifire bulaniyor acimasizca,utaniyorum
.ßu derece hüzne bulasmis olmaktan.herseyin en kötü hislerin bile bir hakedisi yok mudur yasamda? Kac gecedir sendeyim oysa,kac gecedir seninle dolu gecelere gömüyor,seninle doguyorum yeni güne o kisacik anda dahi seni umuyorum,ama bu gece olmayacak.Sessiz ve uzak bir hayalden ibaretsin bilíyorum kanima yavas yavas sizan...

ßu gece sende kalmayacagim,bu gece kendime ihtiyacim var,umutsuz vakanin kurbani olmaktan umarim korkarim,kendi basima cizmeye koyuldugum bir hikayenin virgülüne bulanmaliyim.

mükemmel ötesi bir yazı

bu derece hüzne bulaşmış olmaktan utanıyorum bende. ve vakitsiz hüzünlerimi toplayıp bir yerlere salıyorum. unutamam, yüzümden atamam, gözlerimden de biliyorum. ama bir süre benden uzak durmalı hüzün, yaralarım savıncaya kadar...

yeniden okuyunca ben de begendim.tesekkürler.

Yağmur İstanbulun sokaklarına düştü düşeli yapışkan bir huzursuzluk var içimde.

Aslı için tüm hayallerimi değiştirebileceğimi düşünüyordum düne kadar. Şimdilerdeyse kopuk tebessümler savuruyorum içimden...

Yaşam öğretiyor her şeyi. Yaşamayı sonsuzluğu hiç bitmeyen masalları evet öğretiyor bana..

Gördüğüm karanlık yollar ,kendimden öte aşkı bilemediğim sokaklarda bulamadıklarındam kaynaklıydı hep.

Hep bir adım ileri giden ayaklarım , gözlerim geriye daldıkça bilmiyordu hep ilerlediğini...

Beni düşündüğünü biliyorum yağmurlu gecelerde. Bende düşünüyorum. Düşündükçe gerçek bir sevdanın son damlalarını hissediyorum hücrelerimde.

Eriyorum..
Eridikçe yeniden doğuyorum, yaşamayı dudaklarıma ezberlettiriyorum...


Ruhum sigara dumanlarına sıkışmaktan, kendim ile boğuşmaktan yorgun düşmüş..
Kimsesizliğe terk etmiş çoktan kendini...

Tüketilen kaçıncı hayat, yeniden başlanılan kaçıncı umut yolculuğu. Son durakta beklenen yolcu gibiyim.

"Parça parça azar azar yaşamak isityorum seni" sözlerin yağmurlu gecemde yine. Duvardan duvara yankılanan sesler, geçmişe ait gölgeler, kesişen yollarda buluyor kendini...

Sevdam gibi, sevdan gibi beklenmedik anda ortaya çıkan gel-gitler şimdilerde sadece uzaklarda. Hasretin eksilen çenemden akan gizlice döktüğüm sessiz sitemler var şimdi geçmişime..

Avucumda kırdığım bir bardak gibi içim sızlıyor...

Yanlış zamanları bekleyen, boşunalıkla kırık bir dal parçası gibi yana düşüyor kollarım...
Sahilden kalkan her vapur alay ediyor benimle.Gelen hiçbir vapurda tanımıyor bakışlarımı...

Kız kulesi kendine doğru çağırıyor beni, gel diyor gel...
Hayat doğudan gelecek. Yanlış yerdesin hayat senin gözlerinde.

Gel yeterki gel...

Yaşadıklarımı bir kitap sayfası gibi çeviremiyorum. O kadar kolay değil takılı kaldığım paragraflardan kurtulmam.
Kendime isyanımı çözemeden, aklımın alıp başını gitmesini beklemek en iyisi.

Sakın olaki gelme bana. Bakma gözlerimin derinliğine...

Yüzüne sürdüğüm parmaklarımı koparttım, kulağına fısıldadığım o kelimeyi söküp attım alfabemden. Her harfini hançer diye sapladım bağrıma.
Boşalıp gittin canımdan, kırmızı bir masumluk oldu adın, siyahlara döndün gözlerimde...

Bir gün parmak izlerimi ararsan aynaya bak. Hep avuçlarıma mahkûm edilmiş yüzüne, gözlerimdeki derin çizgilerim en derin yerinde...

Akıp gitmiş bir geçmişi sınayamam, yargılayamam yeminleri, silip geçerim küçük hesapların sevdama düşürdüğü lekeleri..

Rotasız bir geminin limana yanaşması ne kadar zorsa işte o kadar zordur kaldırıp kirpiklerimi derin bakışlarımı, bakışlarına hapsetmek.

Anlamaya çalışma, bu basiretsiz yokluğunda yarın herhangi bir gündür benim için aslında....

bakışlarımı bakışlarına hapsetmek...
hapsettim ve ondan başkasını görmedi gözlerim. elimde ki umuttu, aşktı, sevdaydı. içimde salınan gerçek bir rüyaydı. her bakışımda bakışlarında kaybolduğum koskoca dünyaydı. bendi; ben de var olandı. yokluğunda yok olmayanımdı. ondan başkasını görmedi gözlerim
anlamadı...
ben cümlelerimi kurdum konuşamadığımda, kelimelerimi serdim anlamsızlığa takılı kaldığımda ve hep anlattım bende ki aşkını.. anlamadı.
anlamaya çalışmadı belki, belki çok ağırdı aşk taşıyamadı. bakışlarımı hapsettim bakışlarına
bakmadı...
bitti dedi ve bir sürü sözler döküldü benim dilsizliğimde dilinden. anlattı bittinin anlamını kendince, dinledim kendimce. bittiye takıldı bütün yüklemsiz cümlelerin başı. üzülmemek içindi bitti... şimdi üzülmüyor muyum dedim bittinin başına...geçecek... ve üç kelime özeti oldu vedalarımın." üzülme, geçecek, bitti"
dilim lal oldu önünde.gitmeleri attı içine ve haykırdı sessizce...
bitti...
bakışlarını aldı bakışlarımdan.
bakışsız kaldı hapsolduğum bakışlarım. ben mahkumluktan başkasını bilmezdim oysa; özgürlüğün içinde sendeledi bakışlarım. sendeledi ve çekti bakışlarını.
bitti...
müebbetten indirildi cezam gönderildi kimsesizliğine...
aşktı, sevdaydı, gerçek bir rüyaydı...uyandım bakışlarını bakışlarımdan çektiğinde...
bitti...
uyandım...