Hep arzuların girdabında dönen bir hülyanın tesiri ile selamlıyordum geceyi….sukuta uğramış yüreğim, tarfisiz acılar bırakırken içime, gökyüzünden boşalan yağmur damlalarının toprakta açtığı yarıklar gibi, yarılan hayallerimden akıp gidiyordum, uzaklara…..

Gece alaca karanlık gibi gözlerime çökerken, ıstırabın yüzümde bıraktığı acıyı yudumlamak düşüyordu bana….içimi kemiren düşlerin denizinde kulaç sallayan hislerimin ve özlemlerimin çaresizliğine tanık oluyordum…

Vicdan terazim nedense doğru tartmıyor, sevdanın yanık yaralarını bırakıyordu kefeme….yürek yine alabildiğine aşk özlemi ile alev alev yanıyor, faniliğin vermiş olduğu çaresizliğin beklide kaçamak yollarından sıyrılmak istiyor gibiydi…

Beni bu faniliğin içine çeken nefsimin, bitip tükenmeyen arzularına gem vurmak istedikçe, hiddetleniyor, toz pembe hayatın değişik sahnelerinden hoşuma gidecek yeni senaryolar sunuyordu her defasında bana...fikir karmaşasında, beyin düşünme gücünü yitirir gibi oluyordu…..

Alev alev tutuşan uçuk gözlerimdeki bakışların tezahüründe, geceye süzülen ayın gökyüzüne sunduğu cılız ışığın vermiş olduğu aydınlığı içime çekiyor ve bir çıkış yolu arıyordum bu yalancı sevdadan….çepe çevre sarılmış yüreğime girmek istediğim her an, sevdanın en şiddetli tokadı ile mağlup olup geri çekiliyordum….

Yürek yangınları tüm bedenimi sarmış, hissiyatlar demir almış, sevda kör bir kurşun gibi geceyi bölüp, gözlerimde değişik renkler bırakıyordu…sevdaya düşen yüreğe söz dinletememenin acısını çeken düşünce yumağım, içinden çıkılmaz bir halde karma karışık izler bırakıyordu beynimde…..

Yüreğimde açılan sevda surları, beynime en ağır aşk toplarını fırlatıyor, beynimde patlayan bu topların nüfus ettiği her noktada, ayrı bir ağrı, ayrı bir yara bırakıyordu…ıstırabı kaynağından söküp atmak göründüğü kadar kolay görülmüyordu…aşkın yüreğimdeki izi herdem ediyordu düşüncelerimi…..

Hayat artıkları sunan bu dünyanın geçici güzelliğine kanan yüreğime ve nefsime, en kahırlı kelimeleri bırakıp ayın loş ışıkları altında bir başka gecede tekrar hesaplaşmak niyeti ile yüreğimden, gönlüme aşkı düşüren nefsimden çekilerek geceye süzülüyordum….

Murat Öztürk