Sevgin gün ışığıdır şimdi
Hazan sonlarında titreyen bir yaprak gibi
Titrer durur yüreğimde
Durdurak bilmez bir yoldur önümde duran
Sevgilere uzanan kilometrelerce…
Dağlarından geçerim memleketin
Kupkuru ovalarını görürüm akşam karanlığında
Ay ışığıdır yol gösteren bana
Ve önde giden saygısız rüzgârlar…

Sevgiler gün ışığıdır şafak vakti sökerken
Ayaz kesmiş havasına armağandır
Üşür durur zihnimde bir yerde
Öyle hasretim ki varılacak yere
Yollar da bitmez olur
Selam durduğun dağlar da…

Şimdi bir gün ışığı daha vardır ufukta
Ama yalnızdır
Türküler söyleyerek gelmemi bekler.
Şimdi tam sırası
Şimdi…
Ellerini sımsıkı tutup
Yanına varıp güneşli sabahlar yaratmanın.