Konu: Zindan yüreklim...

Yağmura bıraktım kendimi. Sokakları dolandım seni düşünmemek için. Her adımımda sana gittiğini düşünmeden adımların; saatlerce yürüdüm. Zindan yüreklim üç ay geçmiş yokluğunu sarıp sarmayalı yüreğimi. Üç ay. Sensiz dakikalarda nefes alamayan ben şimdi görüyorum ki üç ayı devirmişim kirpiklerimde.
Geceler uzun zindan yüreklim çok uzun. Gündüzler teselli cümlelerine açık biraz yorsam da etrafımdaki bakışları gündüz suskun içimdeki haykırışlar. İşte yine gece kapımı çalıyor. Herkes kalabalığında insanların. Kimisi ailesiyle sohbet ediyor kimisi dostlarıyla kimisi kalabalıkta yürüyor. Ben hep odamdayım. Odamdan başka bir yer yok sanki kalmak istediğim. Yağmura atıyorum bazen kendimi teselli olamayacağını bile bile yürüyorum yağmurda. o yağıyor ben yağıyorum. Kimseler görmesin istiyorum gözlerimi. Bıktılar benden zindan yüreklim. Teselli anlamaz yüreğimden bıktılar.

İstemiyorum çıkmasa karşıma her adımda hayaletin. Olmuyor işte illa çıkıyorsun bir köşeden. Kızmak bağırmak gözlerinin içine bakarak ağlamak istiyorum. Bende ki enkazı göremezsin sen zindan yüreklim. Ne kadar acılarını anlıyorum dersen de bilemezsin enkazdaki yüreğimi. Sevmemişsin hiç. İnsan koskoca iki senenin yalanlardan oluştuğunu öğrenmeye dayanamıyor. ne kadar yalanmış desem içimde bir ses hayır sevdi diyor. ah hala yalanlarına ortak içimde bıraktıkların. Keşke nefret edebilsem senden. Nefret edebilsem ve bitse sancıları içimin.
Artık yağmurda senin için yağmasa gözlerim. Zindan yüreklim en zoru ne biliyor musun sevilmediğini bilmek değil; başkasını beni sevdiğini söylerken sevdiğini bilmek. En zoru bu. Her şeye inanırdım senin için söylenen her şeye inanırdım da zindan yüreklim beni sevdiğini söylerken başka bir yüreği de sevdiğine inanamazdım. Ama gerçekmiş işte. Hayat tüm gerçekleri vurdu yüzüme. Şimdi kim ne derse desin inanamıyorum. İnanmalarımı aldın zindan yüreklim. Bütün olduğumu düşündüğüm yarımı benden habersiz çektin aldın. Gittin habersiz küçük bahaneler buldun önce sonra sessizce gittin ötelere. Ben ulaşmaya çabaladıkça sorguladıkça sen kaçtın. Pes etmedim yinede biliyor musun? Hep dedi ki içimde ki ses sen elinden geleni yap. Pes etme. Elimden gelenlerin bilemedim bir yalancı için çaba sarf ettirdiğini.
Şimdi acılarını ektiğin yüreğime hangi teselliyi yerleştirebilirsin. Şimdi sen diye diye hayata küsen kelimelerime hangi hayatı verebilirsin. Acıma bana zindan yüreklim. Acıdığın o yürek çoktan öldü ve gömüldü. Şu gördüğün yağmurda ıslanan, yağmurla caddelere yağan onun sadece gölgesi. Acıma bana… ahımı susturuyorum ben sustursam da ahlarım dolup taşıyor kelimelerimde. Sessizce izliyorum içimden taşanları. Söyleneler de sözüm yok. Hükmüm yok. Ne yazmışsam ne anlatmışsam benden habersiz yazılmıştır bil. İçimi alıntılayamıyorum artık. İçimde ne varsa ölü ne varsa hasta.
Ne diyebilirim ki zindan yüreklim. Hesaplar öbür tarafta…

İnanmalarımı aldın zindan yüreklim

geriye pek bişey kalmamış gibi..

Terapilerime devam et yeterki Siyahlıktan kurtaracam seni az kaldı güzel kardeşim...

Senin durumuna binaen bir sey kopyalayım kendimden...


Aldın masumiyeti ruhumdan. Savruldu gitti bütün dengelerim birer birer her tarafa.

Benim şiddetim artsa da günden güne, dilim konuşmaz oldu sustum sadece….

Benim için kaçınılmaz yollara, senin içinse yarınsız uzaklıklara bir adım daha yaklaştırdı hayat beni…

Oyun bitti.
Bıraktım artık bu şehri...

Bilinmezlik oyununun içinde saklı aslında atılacağını hep bildiğim o son adımı attım.

Dönüşü olmayan bir yola girdim..

Artık sana bağlanmak ardımdaki çığlıklarımın dipsiz uçurumlarında kaldı..

Yağmurun soğuk nefesini içimde hissediyorum artık ve hayatın her renginde zor bir yol görüyorum.

Yaşadığım şehirde senin nefesin, yürüdüğüm her sokakta senle yaşananlardan bir parça var sensizlik şehrinin sessiz sokaklarındaki soğuk kaldırımlarında..

Unutuluyorsun,bırakıyorum sensizliği ve sana olan sensizlik hasretini anlayacağın artık senle olmaktan korkuyorum.

Bu korkuyla çekiliyorum ağır kokan ve karanlık odama. Bu akşamüstü yine gidiyorum geçmişimin sonsuz açıklarına.

Senin yokluğuna alıştığım,tekrar tekrar ağ atarak seni arayacağım sonu olmayan zifiri bir karanlığa…

Sen artık benken,ben daha çok sen;sen olduğumu unuttuğum anda, kendimi orada unutuşumu fark etmemişim o an, o kapıyı son kapatışımda…

Şimdi gecenin karanlığında içimdeki rahatsızlığa alışma çabasındayım.

Tüm alışma çabalarımda olduğu gibi, bunda da zorlanıyorum.Ama çaresizliğin ne olduğunu öyle iyi öğrendim ki bunlar eskisi gibi şaşırtmıyor beni…

İçimdeki bu hissi azaltamayacağımı, içimden çıkaramayacağımı biliyorum. Biliyorum sessiz çığlıklarım içimde kalacak ve asla dışarı çıkmayacak çıkamayacak..


İçimde kırılan bir ben kaldı sadece. Geceler yok olmuş artık, gündüzlerse çok soğuk…

Avaz avaz susuyorum, sessiz sessiz çığlıklar atıyorum bu gece kendi kendime. Her şey ters dönüyor ama ben yırtıp atıyorum bir sevdaya yazdığım seni, tükenircesine kapatıyorum tüm benliğimi sana…

Sakla yamalarımı kalbim ve yürü.. Arkana bakma…

Sen uzakta kal...

bana hiç bir şey kalmadı ki. neye uzansam kuruyor sanki ellerimde. çırpınıyorum habire. gözlerime yalancı bir gülümseyiş katıyorum. hep ağlıyorsun demesin kimse diye içime atıyorum bütün hıçkırıklarımı. ve kimi görsem sokakta, evde, yolda yolumu değiştiriyorum bir bahane buluyorum seni anlatmamak için. o kadar nasıl yer ettin içime. ne zaman bu kadar sevdim ben seni. şimdi odamın sessizliğindeyim. kimseler yok kaçırmam gereken bakışlarım hayaline dönük. avaz avaz ağlayabilirim içimdeki seni unutuncaya, gözlerimde ki yaşı kurutuncaya kadar ağlayabilirim. anlaşılmazlığımlayım. başucumda sana yazdıklarım, senin bana bırakmadıkların ama benim inatla topladıklarım. başucumda yalnızlıklarım. ağlayabilirim tedavisizliğime.
yine de içimdeki kederi atamıyorum dışarı. içimdeki bütün duygular bağlanıp kaldı bakışlarına sanki. kıpırtısızım, hissizim, sensizim. farkı yok bugünün dünden, ıssızım...
yapılacakları yapmalıyım. olması gerekeni kabullenmeli artık duygularım. kabullenmeliyim yokluğunu ve susmalıyım geceler boyu. ben susmalıyım ki dinsin içimde ki dalgaların hırçınlığı. dinsin ve dindirsin feryadımı. kalemi kırmalıyım orta yerinden bir daha sana yazmasın hiç bir cümleyi, hiç bir harfi. kendimi kırmalıyım ve bırakmalıyım sana yazmayı. artık susmalıyım en koyusundan.
imkansızım..susmalıyım çok derinden....

"İstemiyorum çıkmasa karşıma her adımda hayaletin."

süperdi

hayaletlerden kaçamıyoruz ne yazık ki

İçimde ne varsa ölü ne varsa hasta.
Ne diyebilirim ki zindan yüreklim. Hesaplar öbür tarafta…

sana son sözüm!
hesaplar öbür tarafta!




emeğine sağlık