Konu: siyahı fazla...

Söylenecek bütün kelimeleri biriktirdim içimde, bu gece başucuma sadece seni ve beni koydum. Söylemek istemedim hiçbir şeyi sana. Söyleyip durduğum onca şeyi bir çırpıda tüketmek istemedim kelimeleri dilime vererek. Bundan sonrasında koyu bir matem bekliyor beni; sana yazılan fakat sensizliği anlatan, kimsesizliğimi içime attıran koyu bir matem bekliyor.

Elimde bize dair ne kadar hayal varsa hepsini kaldırdım yüksek bir yere. İçimde ki kıyamet bitinceye kadar hep yüksekte kalacak hayallerim. Şimdi erken yaralarım taze, kurduğum bütün hayaller hıçkırığa dönüşür, yarım kalır. Şimdi erken bizi düşünmek için. Çok erken.

Söylenecek kelimelerimi not ettim bir kâğıdın anlamsız satırlarına, dinlediğim şarkıları sessizliğe çevirdim, gördüğün ve görebileceğin benden kalan bir gölgedir şimdi. Siyahı fazla bir gölge. bir gölgenin sana zararı olmaz, bir gölgenin aşk acısı kulaklarını tırmalamaz.

Elimi, elinden usulca çektim, öyle sessizdim ki çekerken hissetmedin. Gözlerimde hiç veda etmemiş masum sevdalarım var, hiç dokunmamış, hiç başkasına kaymamış, hiç unutmamış. Gözlerimde kocaman bir ben var sana adanmış. Göremeyeceğin ve hissedemeyeceğin, elimin kayıp gidişini hissedemediğin gibi. İsyansız cümlelerim var dilimin ucuna kadar gelen ve verdiği bir sözle hep o dilin kıvrımında bekletilen.

Gözlerimde kocaman bir sen var sana gizlenen.

Kelimeler ezberini bozduruyor hayatımın. Tutunduğum umutlarımı buduyor harf harf. Yüksekten yere düşüyor bizli hayallerim. Alıp kaldırıyorum içimde sancısı, yakılıyorum biz olan her şeyde. Yakılıyorum biz olamamış her şeyde. Gözlerim sessiz çığlıklarımın en zor repliğini okuyor bizi kaldırırken yükseğe. İçimde kara bir yük treni dolanıyor, sendeliyorum. Erken; çok erken bizi düşünmek için biliyorum. Gölgem sessizce uzanıyor yanına. Saçlarını okşuyor, nefesini yudumluyor nefessizliğinde. Gölgem siyahını örtüyor üzerine üşütmesin yokluğum diye.
Erken; çok erken…

Ankara da kuru bir rüzgâr, atkımı düşürüyor. Hızlı adımlarım geriye çevirmiyor adımlarımı, dönersem biliyorum ki fark edersin elimin elinde olmadığını. Yürüyorum. Kızılay da bayrak satıyor cumhuriyet için çocuklar ben bakışlarımı satıyorum en ucuzundan masum gözlerine. Üstü kalsın diyorum. Bundan sonra ihtiyacım yok seni göremeyecek gözlere. Ankara da kuru bir rüzgâr… Üşüyorum.

Her durakta ölümsüz bir aşk edineceğim
Bir bakıştan, bir duruştan,
Çağrışımın sonsuz hızından
Unutulmaz bir sevgili daha bırakacağım ardımda.
Belki de yaşanabilecek en güzel serüveni
Terk edeceğim
Daha otobüsün ilk basamağında.
Kim bilebilir ki?
Sonrayı, sonrasını kim bilebilir?
Gizli gizli veda edeceğim ona; görmeyecek
Ve bu duyguyla burkulmuş yüreğim
Otobüs camına bağrında bir ok ile
Bir aşk levhası çizecek, ah min-el!
Bu da ötekiler gibi,
Kendisini ölesiye sevdiğimi bilmeden
Yaşayıp gidecek..

Oku biraz!
Yüreğinde birazda "ben" satırlaşsın.
Yazılsın mısralarına sevdam.
Hece hece ezberle beni
Seni bende yazmaktan vazgeç artık
Birazda sen yaz...

kendisini ölesiye sevdiğimi bilmeden
yaşayıp gidecek...

doğru şiire ne denir bilmiyorum. yazılmışların hepsini kaldır at bir yere bu iki mısra yeter her şeyi özetlemeye. yapılacakları yapıyorum sıra sıra yinede şu içimde ki ıssızlık var ya hani onun bana bıraktığı onu dolduramıyorum. yerinde duramayan çocuklar gibi huysuz duygularım. ben susturmaya çalıştıkça o konuşuyor ve hep aynı şeyi tekrarlıyor yeniden ve yeniden. seviyorum..seviyorum...
biri durdursun beynimde ki kısır döngüyü, çekip alsın içimden çırpınışlarımı. bugünde ölmedim diyor ya şair bugünde ölmedim.

biraz da o yazamaz beni...yazmak isteseydi böyle olmazdı

zaman ne önemli dimi?
1 saat geciktiğin için otobüsün seni beklemeden gider
yarım saat geciktiğin için işe sen yerine bi başkası alınır
on beş dakika geciktin diye annenden bi ton laf işitirsin
on dakika bekleyemeye sabrı yoktur arkadaşının bırakır gider
iki-üç saniyeyle otobüsü kaçırıp okula geç kalırsın

ben sanada geciktim
sana çok geç geldim
ben geldiğimde sen çoktan dönmek için yolunu yarılamıştın
karşılaştığımızda sen söyledin bunu bana
çok uzun yolun var önünde
bunu söyliyceğine yardım etsene be
bak taşlar ne kadar büyük
yere düşüp kafamı kaldırdığımda el uzatsana
niye gidiyorsun ?
nolurdu sanki geçtiğin yollardan benimle birlikte geçsen?
illa peşinden koşup yetişmem mi gerek?
ses tellerimin gücü kalmadı artık sana yalvarmaktan ,sana yüreğimden kopanları anlatmaktan,sana aşkımı haykırmaktan...
nolur bırakıp gitme
nolur....

haykırışlarını duyabilir mi? yalvarışlarını...
duymak istemediğinde hiç kimse ses çıkarmaz birisi tarafından sevilmeye. dinler sadece bekler, unutman için... elinden gelse senin kadar severdi seni ve duyardı sessizliğinde içinde birikenleri. olmuyor hep birisi diğerinden daha çok seviyor. içimde kıyametler kopuyor şimdi. kopuyor ve ben her dakika biraz daha gömülüyorum onsuzluğa. o umarsızlığıyla salınıyor içimde. gözlerime arada sırada kahve bakışlarından bırakıyor tesellilik..sonra da gidiyor. yetinmeyi öğrenmeliyim. onsuzluğun bende kalımışlarıyla ve onun bende kalmışlarıyla. yetinmeliyim ve hep içime akıtmalıyım gözlerimde birikenleri. bilmemeli bundan sonra sevildiğini, çok sevildiğini bilmemeli.
yalvarışlı bakışlarımı görmemeli. çok koştum, çok düştüm önünde bundan sonra hep ondan ötede olmalı düşüşlerim, bundan sonra hep ondan ötelerde ona okunmadan dolanmalı bakışlarım...
bundan sonra kabullenmeliyim yenildiğimi aşkın kifayetsizliğine. kabullenmeliyim.
içimde ki sesler yalvarıyor hala "n'olur"
ama ben yutkunuyorum hepsini. gücüm yettiğince.

evet hayat hep en acımasızlığıyla büyüttü bizim gibi çok sevenleri
hep birileri daha fazla sevdi
kimisi kahve renkli tebessümleri
kimi derin mavilikleri
kimiyse kopkoyu siyahı
ama duygular ortaktı birisi hep daha fazla sevdi daha fazla istedi
'imkansız','yanlızlık'
o kadar uzaktı ki bana bunlar mavi'm kadar uzaktı bunlar bana
şimdiyse ben kadar yakınlar
geceleri birlikte sabahı bekliyoruz
onsuz bi güne daha 'nolur'lu 'keşke'li dualarla başlıyoruz
imkansız ve yanlızlık benden uzaklaşmak istiyolar
onlara her gece mavimden bahsediyorum
onlar dinlemekten sıkıldı ama ben anlatmaktan yorulmadım
onlar gözyaşlarım akınca üzülüyolar
ama ben çok mutluyum çünkü senin için akıyolar... =)

birisi hep daha fazla sevmeye devam ediyor. birisi hep daha fazla ağlamaya devam ettiği gibi. ben mutlu değilim hıçkırıklarından içimin. onun için olsa bile değilim. yorgunluğum asıyor ağlayışlarımı. imkansızlıklarım acıtıyor canımı. bitsin istiyorum her şey. hayat bütün normalliğiyle aralasın kapımı istiyorum. bakıyorum tek derdi hayat olan insanlara. tek derdim benimde hayat olsun istiyorum. yapamıyorum. yine çivilenip kalıyorum siyaha çalan kahve gözlerine. ve ben çivilendikçe acıtmaya devam ediyor aşk beni. bitsin istiyorum şimdi. az sonra ne isteyeceğimi bilmiyorum ama şimdi bitsin istiyorum aşk acısı.

tek derdi hayat olan insanları bi daha düşün bence...
bak sende onlardan olmak istiyosun ama
onların tek derdi hayat olana kadar ne dertleri taşıdılar kimbilir...
'herşeyi her duyguyu yaşayabildiğin kadar yaşa'
bunu bana gri söyledi ama kendine düşeni yaşa da dedi...
bece bırak onu bunu kendine düşeni yaşa doğru olan da o
bırak onlar napıyolarsa yapsınlar
üzülüceksin sonuna kadar üzül ama kendi payına düşene üzül
fazlası çarpıntı yapıyo bizzat yaşadım...
sevgilerimle...

kendi payıma ayrılık düştü