Konu: SeSSiZ ÇıĞLıKLaRıM..

KaRaNLıK bir GeCenin tam orta yeri.
Gittikçe sessizliğe bürünen İstanbul sokakları.
Tek tek sönüyor odalarda ışıklar...
Ben penceremde sessiz sessiz..
Bir çığlık kopuyor yüreğimden..
GeCenin karanlığına inat..
Yankılanıp dönüyor,
Bomboş karanlıklardan yürek yangınlarıma..
Kıpkırmızı gözlerim takılıp kalıyor sokak lambasına.
Yağlı bi ilmik oluyor gözyaşlarım..
Asıyorum yitip giden umutlarımı
sokak lambasına..boğuluyorum…
Ben,GeCe,sokak lambası
sessiz sessizce
çığlık atıyoruz KaRaNLıK GeCeye..
Yalnızlığın kimsesizliği çöküyor,
Ağır bi yük gibi omuzlarıma..
Hayatım geçer gözlerimin önünden..
Sonu başından belli film misali..
İşte böyle anlarım olur,
Yalnızlığım basar beni,
KaRaNLıK GCcelerde...
Sessizce çığlık atarım duyan olmaz..
Duyan olmaz zifiri karanlığı delmeye çalışan
sokak lambasından başka.
Her GeCe asarım mavilerimi,
Penceremden sokak lambasına,
Beni boğan gözyaşlarımla..
Yağmur başladı!..
Kapkara İstanbul GeCelerine..
Her yağmur arkasından,
güneş açarmış..
Doğ artık güneş..doğ umutlarıma..
Yoksa ben yok olacağım…

ALINTI

Sessizce çığlık atarım duyan olmaz..
Duyan olmaz zifiri karanlığı delmeye çalışan
sokak lambasından başka.




eline sağlık

Doğ artık güneş..doğ umutlarıma..
Yoksa ben yok olacağım

emeğine sağlık