Konu: ***Güldeste Defterim***

Evet arkadaşlar sizinle " Güldeste " defterimde yazılı olan ve özellikle Divan Edebiyatının seçme beyitlerini paylaşacağım.

Mutlaka sizin de beğeneceğiniz beyitler çıkar. Umarım beğenirsiniz...Şimdi sözü Üstad'lara bırakıyorum.

Başlangıcı her zaman Üstadım Fuzûlî ile yapıyorum...

Bende Mecnun'dan füzûn âşıklık isti'dadı var
Âşık-ı sâdık menem Mecnun'un ancak adı var ( Fuzûlî )

Öldükte bu ben hasteyi eşk ile yusunlar
Cânâne güzâr ettiği yollarda kosunlar ( Celilî )

* Devasız bir aşk hastası olan beni, öldüğüm zaman gözyaşı ile yıkasınlar ve sevgilinin geçtiği yolların kenarında bir yere defnetsinler.

Eyitti ol peri bir gün düşüne girüren bir şeb
Sevincimden nice yıllar geçipdür görmedim uyhu ( Zatî )

* O peri gibi güzel sevgili bir gün bana "bir gece rüyana gireceğim" dedi. Nice yıllar geçiyor ki bu iyi habere sevincimden bir türlü gözüme uyku girmiyor...

Meydâna geldi na’ş-ı rakib-i nemine-sâz
Kıldım huzur-ı kalb ile ömrümde bir namâz
Sâbit

(Ara bozucu rakibin ölüsü musalla taşına geldi de hayatımda gönül huzuruyla bir namaz kılabildim.)

O zaman ki bezm-i canda bölüşüldü kâle-i kâm
Bize hisse-i muhabbet dil-i pâre pâre düşdü
Şeyh Galip

* Dünyadan kam alma kumaşının bölüşüldüğü can meclisinde,bizim payımıza, paramparça olmuş bir kalp (ile desenlenmiş küçük bir kumaş parçası) düştü.)

Göz yum cihândan aç gözünü kendi haline
Sen göz yumup açıca bu âlem gelür gider
Adem Dede

Biz kim bu cihan gülşenini hâra değiştik
Varını yoga yârını agyâra değiştik
Huzûrî

Ezelden şah-ı aşkın fermânıyız cânâ
Muhabbet mülkünün sultân-ı âlişânıyız cânâ
Baki

Bülbül gül için kılınca nâle
Derdine deva olur mu lâle
Fuzûlî

Ne girersin araya yâra niyaz etdikçe
Kanı ey girye mürâât-ı edep n’oldu sana
Nâbî

(Ey gözyaşı ben sevgiliye yakardıkça sen ne diye araya girersin hani edep kurallarıne uymak, ne oldu sana?)

Güllü dîbâ giydin ammâ korkarım âzâr eder
Nazeninim sâye-i hâr-ı gül-i dîbâ seni
Nedim

(Güllü elbise giydin sevdiğim ama elbisenin üstündeki gülün dikeninin gölgesinden seni sakınırım.)


Zabt-ı âh eylemedir âşıka evvel çâre
Ben ise âhsız ârâm edemem âh meded
Nedim

(Aşıkın derdine çare ahını zapt etmesidir. Ben ise ahsız etmeden duramam ah meded.)

Kendi elimle yâre verdigim kalem
Fetvâî-yı hun-ı nâ-hakımı yazdı ibtidâ
Nevres-i Kadim

(Kendi elimle-ucunu-açıp sevgiliye verdiğim kalem; kanımın-dökülmesi- fetvasını haksız yere ’başından’-kesilsin şeklinde- yazdı.)


Heman aglayı geldim âleme aglayı gittim ben
Sen ol nîlüferim kim suda bittim suda yittim ben
Rehâyî

(Dünyaya ağlayarak geldim ve ağlayarak gittim dünyadan. Ben suda yetişen-ve yine- o suda kaybolan bir nilüferim.)

Sırrını âşık olan nihân etsin kim
Duymasın agladıgını dîde-i giryân bile
Riyâzî

(Âşık olan sırrını öyle gizlesin ki ağladığında gözyaşı bile ağladığını duymasın.)

Aşk imiş her ne var alemde... ( Fuzûlî )

Arz-ı hâl etmeğe cânâ seni tenhâ bulamam
Seni tenhâ bulacak kendimi asla bulamam ( Selikî )

* Sevgilim! Hâlimi; yani aşkından dolayı başıma gelenleri ve isteklerimi arz etmek için seni tenha bulamıyorum. Seni tenha bulunca kendimi asla bulamıyorum...

Benim gamze tuvânî ki katl-î âm kunî
Neûzübilleh eger gamze-râ tamam kunî ( Lâ Edrî )

* Sevgilinin şöyle güçsüz ve küçücük bir gamze kırıntısı bile âşıklar arasında katliama sebep oldu. Allah korusun, gamze ya bir de tamam olsaydı!?..

" Mavi gülüm sevdiğim...İçime hasretin düştü yoluna sabahlar"...


...
..
.