Bazen elinde olmadan akar gözyaşların, durmak bilmez. Yanar yüreğin birtürlü sönmez. Ufak bir kıvılcımla taşarsın akarsın nehirler gibi.. Durmaz içinde ki fırtına, yanardağlardan çıkan lavlarsa ruhunda.

Bazen üşürsün yüreğin buz tutar. Bedenin Sibirya gibidir o an. Ağlayamazsın boğazına birşey takılır. Umutsuzluklar içinde bocaladığında, kimseyi bulamazsın yanında..

Bazen seversin deli gibi, tutsak olursun ona..Bir ihanettir kalbine hançer gibi saplanan. Bir umutsuzluktur ardından koşarak gelen. Savaş verirsin kendinle,
bir suçum mu var diye. Kahrolası aşk süründürür seni, ruhsuz bomboş resim çerçevesine.

Bazen ümidimdi aşkımdı sevgimdi dersin. Koştukça yorulursun. Yoruldukça ümitlerin daha da yıkılır. Bir bakarsın. Beyaz bir güvercin gibi elinden uçar gider. Ardından geçen güzel günlere yanarsın. Belki unutulur belki de unutulmaz. Ama o hep yüreğindedir. Boşluğu dolmayan bir acı kaplar içini.
ölüm acısı gibi..

Bazen yüreğinden ağlarsın. Gözyaşın akmaz. Burnunun direği sızlar. Seni ise kimse anlamaz. Üzüntüler yuva yapmasın yüreğinize. Üzüntüler kalmasın bedeninizde. Üzüntüleri doldurun boş bir çuvala atın denizlere. Bazenler hiç bitmez bizler de.

Bazen sevinçlerini paylaşmak istersin. Üzüntülerini paylaşan dostların, birden arkasını döner gider. Kimseyi bulamazsın. Sevineceğine daha çok üzülürsün. Kıskançlık girmiştir araya kara kedi gibi. Neden bir başkasının başarısı kıskanılır. Neden üzüntülerinde yanında olanlar, sevincini de yaşatmazlar insanlara. Bazen de bir burukluk hissedersin onlarda. Dostmuydu gerçekten onlar diye üzülürsün.

Bazen biri için ömrünü verirsin. Her sıkıntısına katlanırsın. Tam rahat edeceğin zaman ayrılıklar doğar aranızda. Fırtınalar eser, dalgalar bir aileyi içine alır ve yok eder. Yaşam işte bu. Üzüntülerin daha ağırlıkta olduğu, sevinçlerin daha az yaşanıldığı.. Hayat zor, yaşamak daha da zor.

Bazenler satır satır yaşamımızda. Dize dize şiirlerde. Bazen şarkılarda..
Umut bulduğumuz herşeyde. Bazen bu olur bazen şu olur derken ömür de geçiyor hep ümitlerle.



alıntı