Konu: Vaktin varsa DUR ve DİNLE...!!!

Dur ve dinle....
Bedenimi kaplayan hüzün...Ruhumu çepeçevre saran kırık düşler ve içimde senden bana arta kalan cam kırıkları...
Hiç kimse dolduramaz yerini , dindiremez ayrılığın sessiz kalpteki haykırışını...

Pencerenin önüne geç perdeyi yavaşça arala ve gör köşe başında sessizce oturup bekleyen ve ağlayan KADINI....O kim diye düşünme...O BENİM....

Kahretsin seni anılarımdan silmek o kadar zor ki...Gitsende kendi kalbine , çekilsede ruhun karanlık köşelere kaçamazsın kalbimden....
Çünkü kalbimde seninle yaşadığımız anların ayak izlerini bıraktın....

Bilir misin....?????
Karanlık geceleri teslim alan yalnızlığa inat bütün geceyi sevdiğinin hayaliyle geçirmeyi....???
Gelmeyeceğini bile bile bütün gece beklemeyi...???
Gözlerine uykuyu haram edip sabaha kadar beklemeyi...???
Gözlerinde 2 dakikalığına göreceğin mutluluk için ölmeyi bilir misin...???

Görüyor musun seni ne kadar sevdiğimi...??
Bu kadar mı diye düşünme dur daha bitmedi söyleyeceklerim....DUR VE DİNLE......

Ugrunda her şeyi feda edecek kadar değerlisin...Gözlerinin ışığında kilitliyim ben...Sen ise kalbimdeki en güzel aşk cümlelerinin mısralarısın...Mıralarımda ki en güzel kafiyesin....
Sana açtım hiç kimsenin giremediği ve göremediği kalbimin kapılarını...

Güneşi sende gören gözlerim , gözlerinde parlıyor....

Aşkımı , yalnızlığımı ve özlemlerimi senden bana kalan yürüdüğümüz ve ıslandığımız sokaklara dağıtıyorum....

Gidişinle çoraklaşan kalbimi toprağa gömüyorum ve sana olan aşkımı mavisiz yarınlara tohum olsun diye ekiyorum....

Görüyor musun seni ne kadar sevdiğimi....???

Bu kadar mı diye düşünme...Dur ve Dinle....
Hazanda esen rüzgarla savrulan sararmış kuru yaprağın koybolacağını bilsede...İlkbahar da delice esen rüzgara meydan okuduğunu.....

Takvimden yaprak düşerken , nefesim kesilirken , hücrelerim bir bir kururken hayatımın son demini yaşayacağımı bilsemde , ölümü karşıma alsamda....


VAZGEÇMEM SENDEN


Söyleyeceklerim bunlar....Şimdi git gidebileceksen.....
Kalırsan ÖMRÜM olursun....
Gidersen SONUM olursun....


Seni dinliyorum......

Bir gün düşüyordum uçuruma doğru sürükleniyordum sıkılmıştım artık yaşamaktan yalnız bedenim eriyordu adeta.
Hayatı akışına sürüklenmesine serbest bırakmıştım hastalığı boşverir kendimi gizliden tehlikeye atardım.
Sonumu biliyordum belkide ama bu umrumda değildi arkamda bırakacaklarımın gözleri,gözlerim önüne geliyordu.
Düşünüyordum...YAŞARKEN NELER YAZDIM ve... ÖLÜNCE NELER OKUYACAKTIM.................................

Ama uçuruma doğru sürüklenirken yavaş yavaş...beni uçurmdan yukarıya üfleyen rüzgarlar da vardı.
Sona yaklaştıkça insan şu söze inanıyordu...."Vakit dardı ve aslında ölümün bile güzeli vardı" ...
Artık dayanamıyordum bu hayat bana dar geliyordu işkenceydi,muhtaciyettii,dardı zindandı.
Ölümün güzelini tercih etmiştim kimse bilmiyordu belki ama yolumu çizmiştim,hayatımı son değerlere vermiştim...

Kimse bilmiyordu hayatımın son basamaklarıydı belkide ve uçuruma yavaş yavaş ilerliyordum tutunacak dal yoktu.
Kimseyi de beklemiyordum elime uzanan "sahte" elleri geri çevirmiştim çünkü hissedilmiyordum hissetmiyordum...
Sonumu düşündüm ve dünya benim yokluğumda nasıl bir boşluk hissedecekti acaba...
ve sonun geldiğini hissediyordum yaşadıklarım içime hastalık olarak girmişti ve beni uçuruma yaklaştırıyordu...

Uçurumdan tam düşerken ben sanki yıllardır beni bekleyen ve sanki beklediğim biri benim ellerimden tuttu....
Şaşırmıştım , bu hisleri tatmamıştım neydi acaba hissettiklerim elimi tutan kimdi acaba helalimmiydi.
Ben şaşkınlığımı atlatamazken ellerimi tutan sadece tutmakla kalmadı beni hayata çekiyordu....
Uçuruma sürüklendiğim yollardan beni yukarıya çekiyordu evet evet... bu o'ydu o melek buydu...

Bana tatmadığım hisleri tattıran yeşil gözlü kumral bir melekti o...beni hayata bağlayan...aşkı tattıran.
Üstelik ellerimi öyle sıkı tutuyordi ki beni uçuruma ittiren rüzgarlar bile pes ediyordu birer birer...
Aynaya her bakışta bir yaş daha yaşlanırken artık her bakışta sanki gençleşiyordum kadere inat.
ve... o melek de benim kalbimin anahtarı vardı bende de onun kalbinin anahtarı....şaşırmıştım ...

Neydi bu başıma gelenler Allah'ım sen karşıma nasıl bir melek çıkardın canımı alanı beklerken,canıma can katan...
Burnumda bir koku,gözlerimde yeşil bir yansıma,kalbimde anahtar,dilimde sevdam,ellerimde "hayat",hislerimde aşk...
Hissediyordum ve o meleğe bir ödül vermeliydim bana bunları tattırana en fazla ne verebilirdim ki ne ?
ve...bulmuştum ona ödülüm:hislerimi yaşatmak,ona hissettirmek ve bu aşkı hissedebilmek,onun için yaşamak !

Gün değerken saçlarıma titreyen parmaklarıyla,ben elim yüreğimde her saat başı yüreğine yürüyorum...Biliyorumki orada huzur var..Biliyorumki orada el değmemiş bir sevda var..

Aşkımın kanatlarına sevda çiçeklerimi ekleyip,gözbebeklerine konsun diye az önce dualarla uğ***adım yar..! Sabah uyandığında yanıbaşında olacaklar...Sabah uyandığında benim yerime yüreğine dokunup " sevdiğimsin ve bir ömür seveceğimsin " diye fısıldayacaklar...

Yüreğini yüreğimle buluşturan Yaradana şükrediyorum zamanın saniyelerini adımlarken...Aynaya her baktığımda gözlerimde gözlerini görüp,gülümsüyorum...

Sevdanla hayat bulan " ben " i seni sevdi diye seviyorum...

İyi ki varsın sevdiğim...

İyi ki benimsin...

Varlıklar içindeki herşeyim,

Yokluklar içindeki paha biçilmez servetimsin...

Daha önce hiç bu kadar gülmemişti yüreğim bu iki kelimeyi söylerken..

Dudaklarımla değil,

Adının harflerini tek tek kazıdığım yüreğimle söylüyorum;

" SENİ SEVİYORUM "

" SENİ SEVİYORUM "

" SENİ SEVİYORUM "

alıntıdır

Ellerine saglık çok güzel olmuş hepsi.Ama ilk yazdıgın beni de anlatıyor.Zamanında neler yapmadık ki ama şimdi...