Konu: Sen git...

Oyleyse unut gitsin.. Sen birak hatiralari bana, ben toplarim kirik dokukleri... Sen mutluluguna yelken ac, ben geride kalan limanim
Gun gelir belki ugrarsin, bir firtinada siginacak yer ararsin... Ben buradayim. Hic bir zaman yaninda olmayacagim fakat her zaman yakinindayim...
Dokunmak istemekle, dokunmak arasindayim...

Sen edebiyata dalarmıydın dostum
Az camı acta nefes al

giden gider kalan sağlar bizimdir. kişiyi vazgeçilmez yaptığınız sürece vazgeçilmezdir. unutmak istediğin an unutursun.

Bir hatirlama nobeti geciriyor olmaliyim
Hatiralar icinde, edebiyati da hatirlamisim

Tekerrürden bir girdap mıdır bu ,kalemi her elime aldığımda başlayan ve biten tüm yazıların, arada kalmışlığın acısını ,dinlediğim tüm şarkıların hatırlatışı seni bana....

Tekerrürden bir girdap mıdır hatırladıkça yazılanın acıtışı,acitanın umursamayışı...

Giden gitsin değil,giden gitmeyi bilsin ki kalan harap durum girdap olmasın...

Kalan sağlar mı var birde...açık tutsunlar her daim hüznü...birazdan kapı çalar ,birazdan olmasada elbet çalar...anlayan anlar duvarla kapının farkının...duvar değilseniz elbet sizi de çalarlar...

kompedan tarafından gönderildi.

Giden gitsin değil,giden gitmeyi bilsin ki kalan harap durum girdap olmasın...

Kalan sağlar mı var birde...açık tutsunlar her daim hüznü...birazdan kapı çalar ,birazdan olmasada elbet çalar...anlayan anlar duvarla kapının farkının...duvar değilseniz elbet sizi de çalarlar...

gidenler gitmeyi bilmiyor ki kalanlar ne yapacağını bilsin
keşke bizde gidebilsek
keşke birileri bize gitmeyi öğretsede çekip gitsek bi anlam ifade etmeyen arasında bi arabanın bile zor geçtiği şu sokoktan,her gece uykusuzluğuma şahit olan tütün kokan odadan...
keşke onlar kadar acımasız olabilsek
emeklerimize acımadan silip atsak herşeyi görmezden gelsek bütün ala renkleri,birbirine girmiş; alı, moru,turuncusu belli olmayan bütün adi, karışmış renkleri
artık gelmedi mi zamanı ödül almamızın?
yetmedi mi bu kadar eziyet?
acıyla eksilen günlerim güzel olanmaya çalışanlarıda siliyoken gitme zamanı gelmedi mi?

Unutamazsin, unutmus gibi yaparsin... En fazla aldirmadan yasarsin.
Bir yere kadar gider, cok surmez elbette. Cunku, severken unutmayi dusunmuyor insan yani sevmissen gercekten, kazinmistir bir yerlerine...

Sonra bir cok sey degisir, gelisir... Belki eskir, yipranir, tozlanir fakat her zaman varligini korur.

Unutmak yoktur, hatirlamamak vardir. Hatirlamiyorsan, hic olmamistir...

Bende unutmakla hatırlamak arasındayım.
Unutmaya çalışırken hatırlarım,
hatırlarken unutmaya çalıştığımı hatırlarım.
Gerçekten unutmak yok...
Belkide başkasıyla kaldığı yerden devam eder kim bilebilir ki...

Bu içinde "sen" geçen cümlelerimin en "sonuncusu" olacak diyerek başlıyorum hep, her kalemime dokunduğunda elim..

Ne "Sen" siz oluyor, ne "Son"suz...

"Hadi artık git istersen."

Fikrimden, düşüncemden, bütün mazimden, geleceğimden, "Ben" den, "Biz" den.

Artık tek başıma yazmalıyım kendi hikayemi. Kendim koyup noktalarını, kendim silmeliyim virgüllerini.

Tüm cümlelerimin öznelerinden silinmeli adın, yüklemlerininse "miş" li geçmiş zamanında kalmalı yaşanan her şey.

Ben çoktan geçtim "Biz" den..

"Sen de artık git istersen.."

Ben yokluğunu daha ağır zannederken, yıllardır, yollardır, oysa ki varlığın daha ağırmış bana.

Günlerdir sözcükler düğümleniyor boğazımda, tıkanıyor nefesim.

Herkese, herşeye sustum ama, bilsen öyle zor ki susmalar sana.

Birşeyleri görüp te dokunamamak, kimselere anlatamamak içinden geçenleri, sıkışıp kalmak soyutlanmış bir zaman diliminde, bunca kalabalığın arasında yalnız, yapayalnız hissetmek kendini..

O kadar sessizce bitiyorum ki, sesimin yankısı kırıyor tüm bedenimi.

"Şimdi sen de git istersen..."

Hıçkırıklara boğulsun bu şehir ardından, hırçınca sahile vursun dalgaları denizin, tüm kaldırım taşları şahit olsun gidişine..

Çığlıklar atsın omzuna yaslanıp, bir buruk hüzün, bir kaç damla gözyaşıyla dinlediğim bütün şarkılar..

Kaybolsun gökyüzünün mavileri, hiç bitmesin soğuk, efkarlı gecem.

Yıldızlar birer birer düşüp semadan, yitirsinler ferlerini.

Ben çıkıp kendi hayatımın içinden, sessizce, sakince, hiç yokmuşum, hiç olmamışım gibi karşıdan izleyeyim sadece bütün olan biteni..

Aldırma sitemlerime, gözyaşlarıma. Bakma ardına..

"Sen de şimdi, git istersen"

alıntı

Yazımı eklemenizden dolayı çok mutlu oldum Not Found Beyfendi, ayrıcana altına alıntı yazmanızdan dolayı daha da mutlu oldum

Devam etmek gerekiyor sanırım..

Zannediyorsun ki, sadece seni gönderiyorum benden, hiç düşünmeden bitiriyorum, çıkarıp bir köşeye atıyorum seni içimden.

Oysa ki giderken bastığın kaldırım taşları hissetmiyor ayak seslerinin ağırlığını, bastığın benim yüreğim, tüm adımlarının ağırlığınca.

Koparıp atmaya çabaladığım, sen değilsin. Ben vazgeçmekle senden, kendimden vazgeçiyorum aslında.

Hiç atmamacasına duruyor yüreğim, hiç görmemecesine körleşiyor gözlerim, hiç konuşmamacasına susuyor, hiç duymamacasına sağırlaşıyorum gitgide..

Canım yanıyor.. Hiç yanmadığınca...

"Hadi Durma!! Git İstersen..."

Susmalıyım.. Bürünmeliyim en büyük yalnızlık olan susmalarıma.

Dilimden dökülecek her hece dönüşüp kelimelere, dönüşecekler haykırışlara. Belki yetmeyecek bile..

Seni zehirlememeli sözcüklerim. Düğümlenip boğazımda, benim içime akmalılar birer birer zehir misali. Sarsa da her zerremi kalmalılar bende..

Bilirsin, uzanmaz elim sana, lal'dir dilim..

Öyle kırgın, öyle dargınım ki herşeye, herkese, yaşananlara, yaşanmayanlara ve bir daha asla yaşanmayacaklara.

Her bir adımının sesi yankılanıp kulaklarımda, her biri ayrı ayrı kanatıyor ayrı ayrı yerimden..

"Ne olur, hemen git istersen.."