Konu: Adi Hüzün Degil

Hayir adi hüzün degil.Sensiz kalmisligin agir darbelerinden kalma bu izler.Hic tanimadigim,daha önce kokusunu almadigim bir cicegin solmus renkleri üzerime sinen.Hayir bu yalnizlik degil,kalabalik caddelerde bogulmuyorum ucuz tariflerinde oldugu gibi.Gülümserken tüm iliklerime dek,ve sarilirken en sevdigim dostuma...rol yapmiyorum.Heryanimdan sevgi tasiyor,sokak köpeklerine dahi sefkatle bakiyorum,gözlerinde tanidik bir bakis,sevecen bir sicaklik yakaliyorum.Yine de ,yoklugun terketmiyor iste!Eski bir ask sarkisinin notalarina bulanmamis gözyaslarim,yahut elime,agzima,burnuma dokunmuyor hicbir ifadesi kimsesizligimin.Yine de...ayriligi yasiyorum,tüm bedenimde hem de!

Senden kalan nedir ki?diye sorsam,desemki sen gittikten sonra yitirdim kendimi ...koca bir yalan!Ben ne idiysem senden evvel ,hangi tad bir yudum su ferahligi serpmisse üzerime ve geceler ne kadar usul sardiysa düslerimi,annemin kokusu ne kadar özlem olduysa burnumda tüten...Simdi de hersey ayni.Eksilen bir tek kum tanesi dahi yok.Yine de sensizligimi inkar edemiyor tüm bunlar.Cünkü sen geldiginde papatyalar gelincige durdu,hasretler vuslata döndü,geceler umuda bulandi.sen geldin..yasamim bambaska odu.

Iste simdi,bu ilik günlerinde kisin,istanbul'un,sarkilarin,köprü isiklarinin hicbir eksigi yok.Hersey ayni ...sen yoksun...efsunu silindi .kokusu tükendi ,yaslari kurudu askin.Dupduru bir yaz sabahi gibi kalakaldi elimde yasamim.sensiz...yoksun ya hersey ayni ya simdi,yalnizlik degil,hüzün degil...kimsesizlik kanimda dolanan.Kessem bir damla akmaz bir daha.

sen yoksun ya simdi,ben mi kaldi ki geriye degisen birsey olsun?sen benden gittin yasamimdan degil,bir ayrintidan ibaret olsaydi varligin,hüzünse dibine kadar aglamaksa okyanusa akardi...sen gittin,ben gittim.

Sanki hem aşkmış tek değişen gibi,hem de aşk nerede ola ki?

bir daha okumam lazım.

hayır değişen aşk değil...
aşk olmamış bu satırlarda,doyulmamış bir sevginin yarıda bıraktıkları var çoğu özlem,biraz hasret...
bir kaç damla gözyaşı
çok çok sigara
ardından bunalım
yine sensizlik
celladım olur zaman
yine bir hüzün
hüzün değil adı
bir tutam sevgi biraz da sen
verdiklerim,aldıkların...
bir buhran arkasına sığındıklarım
biraz kahve,bir de kalem
içimde soluduğum sen biraz da,
tüm yaşanmışlıkların adına değil bu sefer
tüm yaşayamadıklarımız adına....

Zevkle okudum yine..

tesekkür ederim.pinarim da döktürmüs valla ablasininizinden gidiyor canim

rica ederim ablam
yüreğine sağlık

yüregine saglik güzeldi

Yüreğine iltifat edemiciyim

kalbim yerinden cikmak istiyor...
istemiyormus artik beni
oyunlari özlemis meger,yalan sevmeleri
kalbim cik yerinden
ben de sevmiyorum aldigim nefesi.

canımı acıtıyor kimsesizliğim..düşünüyorum da yokluğunu kabullenemiyorum. nasıl olurdu diyorum sensizlik. nasıl olurdu?
kocaman bir kimsesizlik oturuyor boğazıma. yutkunamıyorum nefes alamıyorum. gittiğinde bile benimleydin sen. gecelerce varlığından bıraktıklarını sevdim, düşledim..
sensizliğin acısıyla kıvranırken yatağımda hep gözlerimde hissettim gözlerini. yalancı finaller kurguladım düşlerimde. varmışsın gibi, yanımdaymışsın gibi uzandım yalnızlığımda gölgenin griliğine..
şimdi yedi yüz atmış kilometre ötemde uyumaktasın. ve birazdan pencerene vuran güneşe bakıp uyanmaya çalışacaksın. yatağından çıkmak istemeyecek bedenin...
ben uzaklardan hatırlaman için beni dualar edeceğim. sıcaklığımı hissetmen için küçük ümitler düşüreceğim içimdeki korkulara..
birazdan sen ankara'nın soğuk caddelerinde ellerin ceplerinde düşünmeden yürüyeceksin...yüzünde sevildiğini bilmenin tebessümü...
birazdan ben sahil'in ısıtıcı dalgalarında ellerim ceplerimde seni düşünerek yürüyeceğim. yüzümde yokluğunun hüznü...
kimsesizim...kimsem ol artık hisset beni...