Konu: anlatsaydım anlayan olurmuydu beni?

anlatsam diyorum zaman zaman ... anlatsam anlayan olurmu beni? heryanım sorularla dolu nefes alamıyorum çoğu zaman. ağlaysım geliyor geceleri.. uyanı veriyorum ansızın ölesim tutuyor gecinin karanlığında... saat belirsiz ben belirsiz. ağlamaya başlıyorum içimde fırtınalar kopuyor yüreğime dolular yağıyor ben susuyorum... bir süre kendimi izliyorum beynimin en gizli köşesinden kuşbakışı olarak. inanamıyorum çoğu zaman bu benmiyim diye. hiç bu kadar çaresiz bukadar yalnız bukadar savunmasız kalmamıştım. düşünüyorum... heryer sessiz gece tüm şehri o katil karanlığına hapsetmiş. ürperiyorum... derin bir off! çekiyorum içimden. dayanamayıp atıyorum kendimi balkona. heryer sessiz.. işte tam zamanı diyorum hadi durma bağır!!! susuyorum... gecenin karanlığına dalıyor gözlerim yanağımdan süzülmeye başlıyor gözyaşlarım yığılı veriyorum olduğum yere... yıkılıyorum... yüreğimde inşa ettiğim herşeyde benimle birlikte büyük bir gürültü ile yıkılmaya başlıyor. sıkı sıkı tutunuyorum balkondaki demirlere gücüm yok kalkamıyorum... başımı kaldırıp bakıyorum gökyüzüne , karanlığa , sona ... son bir gayret diyorum hadi başarabilirim pes etme... zorlukla kalkıyorum yerimden. tek tutunduğum soğuk demirparmaklıklar... ardıma dönüp bakıyorum belki sonkez ... kardeşim uyuyor... bir çocuk masumluğunda kimbilir hangi güzel rüyalarda geziniyor hangi bilinçaltında saklanıp kalmış mutluluğunu yineliyor... tekrar dalıyorum gecenin karanlığına evet şimdi tam zamanı sessizce olmalı herşey hiçkimse bilmemeli. bir gayret geçtim parmaklığın öbür yanına. parmaklıkta ölümün soğukluğu yüreğimde çaresizliğim... düşümdeki düşkırıklarımı sonkez yineliyor beynim belkide bunu yapmasını ben istiyorum. ne kadar durdum böyle bilmiyorum.. önce elimin tekini çektim soğuk demirlerden şimdi sıra diğerindeydi. ve yavaşça , ve sakince , ve gözlerimden son yaşlarım yanağıma süzülürken, ve yüreğimden okyanuslar taşarken umutsuzluğuma bırakıverdim ruhumu çaresizliğimin boşluğuna.... bir çığlık salıveriyorum sonkez gecenin karanlığına ....


anlatsaydım anlayan olurmuydu beni???

ALINTI

alıntı yasarmsn sonuna peri

tskler bu arada

paylaşımın için teşekkürler
anlatsam diyorum zaman zaman ... anlatsam anlayan olurmu beni? heryanım sorularla dolu nefes alamıyorum çoğu zaman. ağlaysım geliyor geceleri.. uyanı veriyorum ansızın ölesim tutuyor gecinin karanlığında... saat belirsiz ben belirsiz. ağlamaya başlıyorum içimde fırtınalar kopuyor yüreğime dolular yağıyor ben susuyorum... bir süre kendimi izliyorum beynimin en gizli köşesinden kuşbakışı olarak. inanamıyorum çoğu zaman bu benmiyim diye. hiç bu kadar çaresiz bukadar yalnız bukadar savunmasız kalmamıştım. düşünüyorum... heryer sessiz gece tüm şehri o katil karanlığına hapsetmiş. ürperiyorum... derin bir off! çekiyorum içimden. dayanamayıp atıyorum kendimi balkona. heryer sessiz.. işte tam zamanı diyorum hadi durma bağır!!! susuyorum... gecenin karanlığına dalıyor gözlerim yanağımdan süzülmeye başlıyor gözyaşlarım yığılı veriyorum olduğum yere...

güzelmiş