Türbana özgürlük bildirisi olarak adlandırılan manifestoya sadece 160 kadın imza attı.

3549 imzanın toplandığı türbana özgürlük bildirisi olarak adlandırılan manifestoya sadece 160 kadın akademisyen destek verdi. Bildirinin mimarlarından Doç. Dr. Şaban Çalış, "Büyük bir facia. Sonuç olarak erkek egemen bir tablo çıkmasından rahatsızım" dedi.

KAMUOYUNA "Türbana özgürlük bildirisi" olarak yansıyan ve üniversitede kılık kıyafet serbestisi isteyen öğretim üyelerinin desteklediği manifesto, 7 Şubat Perşembe gecesi saat 24.00’te imzaya kapatıldı. Bildirinin mimarlarından Konya Selçuk Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümü Başkanı Doç. Dr. Şaban Çalış, bir haftada 3 bin 549 imza toplanan bildiride sadece 160 civarında kadın akademisyenin yer almasını, şu sözlerle değerlendirdi:

"Büyük bir facia. Bu durum Türkiye’deki kadın öğretim üyesi sayısının azlığından yahut kadın öğretim üyelerinin türban konusunda fikir ayrılığından kaynaklanabilir. Ama bizim metnimiz sadece başörtüsüyle değil kılık kıyafetin serbest olmasıyla ilgili. Sonuç olarak erkek egemen bir tablo ortaya çıkmasından rahatsızım. Erkek egemen anlayışın bildiriye de yansıması çok üzücü. Tek kelimeyle bu iğrenç bir durum."

"universitedeozgurluk.blogspot.com"da başlatılan kampanyada liderliği 259 imzayla Çalış’ın görev yaptığı Konya Selçuk Üniversitesi aldı. Onu sırasıyla Erzurum Atatürk Üniversitesi (257), Elazığ Fırat Üniversitesi - Sakarya Üniversitesi (178), Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi (150), Kayseri Erciyes Üniversitesi (146) ve Gazi Üniversitesi (132) takip etti. Marmara Üniversitesi’nden 108, İstanbul Üniversitesi’nden 72, Ankara Üniversitesi’nden 51, Yıldız Teknik Üniversitesi’nden 29, İTÜ’den 22, Hacettepe’den 17, Boğaziçi ve ODTÜ’den 12, Sabancı’dan 11, Bilkent’ten 7, Mimar Sinan Güzel Sanatlar’dan 3, Galatasaray’dan ise 2 katılım oldu. 240 katılımcı çalıştığı üniversitenin isminin yazılmasını istemedi. Çalış, sayıların üniversitelerin büyüklüklerine göre değerlendirilmesi gerektiğini söyledi.

kaynak



Kadınla ilgili bir olayın erkek hegomonyası altında olması toplumsal ve kültürel bir sorun olarak değerlendirilmeli bu durumda