Konu: Varlığıyla avunduğum hiç olma/yanım...

İçinde “sen” geçen her cümlemin
tam da sana bakan karanlık cephesinde,
Küçük, zenci bir menekşe uyur,
Kara gözleri geceye mahmur.
Çöl kokan anavatanını,rüyasında unutur.
Ve sana rağmen,bana inat,
Bir damla suyla ilkbahar olur.


İçinden “sen” kod adıyla geçtiğin her cümlenin,
İşte tam ortasında,şu gözaltındaki beninde,
Karaşın bir nişane yüzünde
Kimi masum bir leke,kimi arsız bir tümör,
Kim bilir hangi eski dünyanın,hangi kayıp kıtasının
Ucunu kurtların kemirdiği,en denizsiz atlasında gizlenir,
Kanser gibi apansız ve sinsice, vurur...


İçinden “sen” olduğunu söyleyip geçtiğin her cümlemin,
boşluk manzaralı penceresinde,yani “sen”inde,
Derin denizlere açılan bir dehliz bulunur,
Çoğul eklerin sığamayacağı kadar dar,
Yalnızlığın korkacağı kadar kalabalık,
Tekil şahıslar giriftliğinde boğulur.


İçinden “sen”den başka hiçbirşeyin geçemediği bu cümlede,
Varlığının zemheri ayazı üşütür bütün öğeleri,
vuslatla ilgili tüm fiiller
Ve umut yüklü bütün ırgat kelimeler,
Sensiz ve sıcak bir virgülün kıvrımında,birbirine sokulur.


İçinden gelip-geçtiğin her cümlem,
Öyle öksüz,öyle ıssız,öyle mecnun,öyle kambur,
Her geçişinde nöbetlere tutulur.
Beklenen bir özne değil,bir zamir,
”biz”...
Gözleri yollara mıh gibi çakılı durur.


“sen!"
kendine adanmış yolcu,
içini asla dolduramadığım anlamsızlıklar yumağı,
patika yollarında kaybolduğum harikalar diyarı...
hep bir adım arkamdan takip eden gölgem,
varlığıyla avunduğum hiç olma/yanım,

(sen)i parantezlere hapsedeyim,
noktalara nakşedeyim,

Ne olur geçip gitme artık cümlelerimden
Kal...

_Alıntı_

gerçekten süper bişeymiş yaa eline sağlık
(ama şu ilk iki kıtanın söylemi pek sıcak gelmedi bana nerdeyse bırakıcaktım okumayı )

bir şiirin en etkili yerleri başlangıç ve bitiş kısımlarıdır bana göre..

erken pes etmeden sabrederek okumuşsun iyiki

Ne olur geçip gitme artık cümlelerimden
Kal...

Vedalar koysa da bazen gitmek gerekir (:

Derin denizlere açılan bir dehliz bulunur,

Ne kadar derindeysen o kadar iyi her şey.

“sen!"
kendine adanmış yolcu,
içini asla dolduramadığım anlamsızlıklar yumağı,
patika yollarında kaybolduğum harikalar diyarı...
hep bir adım arkamdan takip eden gölgem,
varlığıyla avunduğum hiç olma/yanım,

(sen)i parantezlere hapsedeyim,
noktalara nakşedeyim,

Ne olur geçip gitme artık cümlelerimden
Kal...


emeğine sağlık

(sen)i parantezlere hapsedeyim,
noktalara nakşedeyim,

Ne olur geçip gitme artık cümlelerimden
Kal...

Çok güzel..emeğine sağlık...paylaşım için teşekkürler...

Ne olur geçip gitme artık cümlelerimden
Kal...

ne güzelmiş yawww bu sözz

Nam-ı Derin tarafından gönderildi.

Ne olur geçip gitme artık cümlelerimden
Kal...

Vedalar koysa da bazen gitmek gerekir (:

Derin denizlere açılan bir dehliz bulunur,

Ne kadar derindeysen o kadar iyi her şey.

bazen yaşından daha derin cümleler kuruyorsun


tşkler arkadaşlar..

“sen!"
kendine adanmış yolcu,
içini asla dolduramadığım anlamsızlıklar yumağı,
patika yollarında kaybolduğum harikalar diyarı...
hep bir adım arkamdan takip eden gölgem,
varlığıyla avunduğum hiç olma/yanım,

(sen)i parantezlere hapsedeyim,
noktalara nakşedeyim,

Ne olur geçip gitme artık cümlelerimden
Kal


sen hayalimi süsleyen en anlamlı
sen gözlerimi gördüğüm en mutlu
sen gülüşümü anlamlandır
hepsi sen
ama sen gittin
sen bni hayallerime hapsettin
ya gel benm ol herseyinle
yada git bni bana bırak...

emegine saglık cok hoş