Emir verilir
Bomba patlar
Sevinir satılık kalpler
Sevinçten atılan kahkahalar
Duyulur gazete sayfasından
Tüm yurda
Sevinir kara kalpler
Kalem yere düştükçe
Yanar kağıtlar
Yakılır kağıtlar
Cesed yerdedir hala
Kimse sahiplenemez korkudan
Korkak kalplerede gelir elbet sıra
Cesed bağırır
Beni öldürdünüz ama yenemediniz hala
Yenemeyeceksiniz
Ben ve benim gibileri
Ne paranız alır bizi
Ne yüreğini yeter sindirmeye
Gün olur kalemler
Kalkar yattığı yerden.
Elbet birgün o kalemde
Kalkacak düştüğü yerden...
Uğur Mumcu'yu düşünerek yazmıştım ama bu şiiri o ve onun gibilerine atfettim...


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla

