Son görüşmemiz ne hazindi...
sen sen değildin
ne de ben, ''ben''...

yıllardır beraber olan da biz değildik.
sen,eski delikanlı, kırık değil ama eğik
ben yorgun kadın
kanında hüzün ve delilik...

ayrılık kuşlarını kalbimizde beslemekten yorgun,
belki..bir umut eskiyi getiririz diye
maziyi dikmeyi son kez denedik
beceremedik....

şimdi sen kendi yolunda arsız ve biraz daha buruk
ben, kendi pusulamda gözüm,
yüreğim, bu buluşma öncesinden de kavruk
ters taraflara savrulduk...

...bitti! !

hatırlardaki senin,
'sen' olduğundan bile şüphe edecek kadar yıkık

senle biz yazdık
sen ve ben kıştık
şimdi mevsim bile değiliz....
bunun adı layemut ayrılık.....

1422
kasım 24

Şeyda Berkman