Her bitiş bir başlangıçtır aslında… yeni sevdalara , yeni heyecanlara , yeni bitişlere…
Her gidiş bir seçimdir ve her seçim bir kaybediş….
Giden de kaybeder , kalan da… ama bunu biri o an fark eder , biri yıllar sonra…
Gittiklerimden biliyorum ve kaldıklarımdan da…
Değişmiyor aslında…
Değişmiyor sevişler…
İlk sevgilim … parmaklarımdan öperdi beni )))
Bir diğeri gözlerimi severdi , çocuk bakarmışım …
Derdim ki bir daha kimse parmaklarımı öpmeyecek…
Kimse gözlerimi sevmeyecek..
Yalan… o onlara ait özellikler değilmiş ki…
Öpülesi parmaklar benimmiş… benimmiş sevimli bakan gözler.
Giden , giderken sadece kendini götürüyor aslında..
Biz yine bize kalıyoruz…
Değişmiyor acılar..
İlkinde de boğazıma bir yumru takılmıştı
Bir türlü soluk alamadığım
Sonuncuda da geldi kaldı bende aynı yumru
Her seferinde ağladım , farklı sürelerle )
Ve lanet olsun , her seferinde unuttum
Tutunmak istesem de anılara, tutamadım zamanı..
Son dedim her defasında
Hep sondan bir sonrası varmış… öğrendim...
Son sadece ölümmüş..
Değişmiyor ayrılıklar
Toputopu 2-3 mazeret..
Ya sıkılırsın , hani monotonluk derler ya
Ya da başka biri gelir alır
Hikaye hep aynıdır..
Yılmaz Erdoğan ın dediği gibi
Bir aşktan diğerine kaç saate gidiliyor bilmem ama
Çok sürmüyor zannımca..
Ama sonuç aynı olduktan sonra ne fark eder ki…
Bilirim O ‘ndan da gider bir zaman sonra , yürek kahpe olunca..
Değişmiyor hayat..
İşte , oralarda biryerlerde yine bekliyor yeni gidecekler
Ya da tam yanımızda , hiç görmediğimiz biri..
Aşk aslında büyütüyor bizi
Ve tek faydası büyümenin kolay kabullenebilir olmak gerçeği
Yine öpecekler parmaklarımı biliyorum
Ve zaten seviyorlar çocuk gözlerimi
Bir adım daha büyüdüm şimdi,
Eski Ben oldum yeniden
Bu kez korkmuyorum gerçekten yeni gideceklerden
Cesaret ediyorsa hayat
İncitebilirse , gelsin
İncitsin beni…
Hayata Nanik


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla

