Konu: Oruç Aruoba Şiirleri, Yazıları Ve Eseleri

KENDİ OLARAK SANA GELEN
Kendi olarak, sana gelen -
sana gereksinimi olmadan, seni isteyen -
sensiz de olabilecekken, senin ile olmayı seçen -
kendi olmasını, seninle olmaya bağlayan -
O, işte...

======================================

ÖZLEDİĞİN GİDİP GÖREMEDİĞİNDİR
Özlediğin, gidip göremediğindir;
ama, gidip görmek istediğin.


Özlem, gidip görememendir; ama
gidip görmek istemen.


Özlediğin, gidip görmek istediğin -
ama gidip göremediğin.


Özlem, gidip görmek istemen-
ama, gidememen, görememen;
gene de, istemen...


Şair : Oruç Aruoba

bir yerden bıkıp, yeni yola çıkan kişi,
çıktığı yolun hiç de yepyeni bir yol olmayabileceğini;daha önce zaten yürünmüş
bir yol olabileceğini de hesaba katmak
zorundadır:mutlak yeni yol yoktur:
ama, yola çıkacak kişi açısından, yeni yol
-çoktur...


Şiir mi bilmiyorum Ama ben çok seviyorum
Dahası da var elbet...

şiir kısa kolay ama anlamlı

güzelmiş

Yaşamın, sürekli gireceğin çıkmazlardan oluşacak;
hep girip, hep çıkacaksın çıkmazlara, çıkmazlardan:
son gireceğin çıkmaz da, hiç çıkamayacağın çıkmaz
olacak - sen en son çıkmazına girdiğinde,
yaşamın da 'düze' çıkacak...
Oruc Aruoba

"Yerini yitiren kişi,
Yola çıkmak zorundadır.
Yola çıkan kişi, yeni bir yer arıyordur
-ama yola hep bir (eski) yerden
çıkıldığını da unutmaz: her varılan
yerin de
(yeniden) bir yola çıkış yeri
olabiliceğini...
Yabancılığını kalıcı kılmak
isteyen kişinin,
Yerleşikliğinden rahatsız
olması gerekir;
ve tersi:yerleşikliğinden
rahatsızlık duyan
kişinin kalıcı bir yabancılık
bulması...
Yola çıkan kişinin, hep,
ayağına takılır yerleşikler
-her ne kadar "yardım etmek",
"yol göstermek",
gibi bir "iyi niyetleri" olsa da-:
Yerleşikler nereden bilsinler
ki yolu?!
Yol, iki yer arası değildir-
yer, iki yol arasıdır.
Yolda yürüyenin yüzü
yönüne çevrilidir
-yöneldiği yer
yüzünden okunur.
Bir yaşam, bir yönün yol olup
olmayacağının deneme sürecidir.
Ama bir yerden bir kez kalkıp
yönü tutturup, yükü sırtlayıp,
yola çıkan kişi, artık,
dursa, hatta yerleşse bile bir yerde,
hep hazırdır artık,
yola da, yöne de, yüke de,
Yolda olan kişi için,
her yerleşik yer, yüktür
-bulunduğu yer artık, hep,
yöndür...
Yönelen
yerleşemez."



bir mum yaktığında, bir süreç başlatırsın – ama yürüyüşü senin elinde olmayan bir süreçtir bu;
artık, kendi oluşma biçimini izleyecek, senin elinde olmadan da, zaman içinde, varması gereken noktaya varacaktır:
mum, önce, bir noktaya kadar, kendi doluluğu içinde, güçlü güçlü yanar;
ama yanışında belirli dengesizlikler oluşunca ( ki, kaçınılmazca oluşur bunlar ),
çeperini delip, eriyik maddesini dışarı akıtıp, fitilini yakıp küçülterek, söneyazar – önlem düşünürsün:
alır, kenarlarını düzeltir, bir madeni kutunun kabını ters çevirip, içine koyarsın – ama, boşunadır bu da : çünkü
kendi süreci içinde oluşturduğu dengesizler sürmektedir – çeperleri tam düz değildir; içine koyduğun kabın belirli
bir eğimi vardır – gene, arar dışarı eriyik madde: kabın içinde yayılır, kap ısınır; dibine varmış fitil, artık,
her türlü biçimi yitirmiş maddenin son kalıntıları içinde, ucu ucuna, yanıyordur – sönmesi yakın ve kaçınılmazdır.
şimdi yapabileceğin tek şey, kap içinde kalmış eriyik maddeyi bir kenarında biraraya getirip,
muma benzer bir biçime sokarak, dibine dayanmış fitile biraz daha süre tanımaktır – ama artık bilerek :
mumun sönecektir.
elinden birşey gelmez – hep müdahale edersin; dersin, şöyle,
şuraya toplasam – şöyle, şu biçime soksam; şöyle, bir köşede, sürebileceği
bir konum bulsam – şöyle... boşunadır : madde tükenmeye yüztutmuş; güdük fitil de dibine dayanmıştır.
ama sönmez bir türlü : fitili yok denecek kadar kısa; maddesi de, dikkatle belirli
bir açıda tuttuğun kabın köşesinde, ancak küçük bir oyuk olarak kalmış;
oysa alevi, eski canlılığında – sanki – hiçbirşey yitirmemiştir.
sönmez bir türlü – sen de, sonunda, gücünü toplayabildiğin bir anda, kendin üfleyip söndürürsün onu.
mumun söner.

Saglamdır düşünce temellerimiz,
Ama altlarında kist vardır, sonra kum
Dururuz gerçi, sapasağlam, kalın
Taştan duvarlarımızla dimdik
Ayakta; ama biraz su, biraz sızıntı
Kaydırır temellerimizi hemen.
Duyarız yerçekimini hemen,
Titreriz. Sımsıkı, gergin
Bağlar vardır
Düşüncelerimizi ayakta tutan, ama,
Ya temelsizse temeli
Bütün bu bağları
Bağlayan
Bağın
Bağlantısızca bağlarız bağlarımızı


inanılmaz bir adam...rehberim oldu cogu zaman desem abartı olmaz..
elimde geldıgınce kitaplarını karıstırıp eklicem buraya

AY'YA
"Yarımsın; ama tam karşımdasın
Tam karşımdasın; ve yarımsın... "