Konu: Bilgi ve Sevgi Paylaştıkça Anlam Kazanır

Ölmek üzere olan yaşlı bir baba, yatağının başına üç oğlunu çağırarak onlara vasiyette bulunur:

• Oğullarım! Ben ölünce birbirinize düşmemeniz için size sahip olduğum on yedi koyunu paylaştırmak istiyorum. Miras olarak koyunların yarısını büyük oğluma, üçte birini ortancaya, dokuzda birini ise küçük oğluma bırakıyorum.

Babalarının ölümünden sonra mirası babalarının vasiyeti uyarınca paylaşmak üzere kardeşler bir araya gelirler. Fakat bir türlü işin içinden çıkamazlar; mirası babalarının istediği gibi pay edemezler. Çünki 17 sayısı ne ikiye, ne üçe ne de dokuza bölünebilir. Bu işin üstesinden ancak falanca memleketin tecrübe ehli, yaşlı bilgesi gelir diye düşünüp ona giderler. Bilge kişi onlara,

• Benim bir koyunum var,; onu da alıp yeniden hesap yapın, der.

Bu cömertliğe çok şaşıran oğullar, 18 koyunu pay etmeye girişirler. Önce ikiye bölerler, büyük oğul 9 koyunluk payını alır. Sonra üçe bölerler, çıkan 6 koyunu da ortanca oğul alır. Daha sonra dokuza böldüklerinde küçük oğula da 2 koyun düşer. Ama bütün koyunları paylaştıktan sonra ortada fazladan 1 koyun kalır yine. Oğullar bu duruma da bir çözüm getirmesi için yaşlı bilgeye yeniden başvururlar. Bilge kişi güler ve,

• İyi öyleyse, der, sorununuz çözümlendiğine göre ben de koyunumu geri alayım.

İmdi, hikayedeki bilgenin koyununu, insanlığın ortak değerleri olarak düşünelim ve adına bilgi diyelim, sevgi diyelim, cömertlik diyelim, yardımseverlik diyelim... Hepsinde de problemlerin çözümünden sonra insanda aynı değerler hiç eksilmeden devam edecektir. Zaten bizim bütün problemlerimiz bu tür duyarlılıklara muhtaçtır. Bilgimiz ve sevgimiz dağıtıldıkça, paylaştıkça çoğalır; insanlığın hizmetine girdikçe anlam kazanır. Aksi takdirde ne lâzım insana, bilgi ne lâzım!


İskender Pala / Düşte Kalan

anlam dolu bir yazı. teşekkürler.

Hocam sağolasın. Çok güzel bir yazıydı.

ben eksenli yaşam insana huzur vermez bin bilincine varmak ve bunun için caba sarf etmek insana enerji hemde mutluluk verir.