Yorumsuz Artık
Mürekkep Kokusu
Beni en mutlu eden şey
sebepsiz yere ağlamamdır…
Acıyı çoğu zaman, kasten çekerim…
Beni en mutsuz eden şey,
aşık olduğumda konuşamamamdır…
Aşkı çoğu zaman, kasten terk ederim…
Şimdilerde konuşamıyorum…
Korkuyorum…
Uzak duruyorum…
ve ağlıyorum…
Burnuma çektiğim mürekkep kokusu
beni kendime getirir mi? bilmem…
İçimde barındırdığım aşk korkusu
beni kısa sürede terk eder mi? bilmem…
İçimde yangın var
ve alevlerim…
İçim dışıma taştığında
isyanım var…
ve ardımdan gelen aşk şiirlerim…
Sana bakınca ve yanında olunca
mutlu olduğumu söylüyordum…
Yalan konuşuyordum…
Çünkü ne kadar süre yanında kalırsam
o gece bir o kadar süre acı çekiyor ve ağlıyordum…
Durgunluğum;
benim belki de en ilgisiz kaldığım ömür dilekçem…
Suskunluğum;
benim belki de sana diyemediğim, iki kelimelik cümlem…
Sana söyleyemiyorum…
Anlatamıyorum…
Konuşamıyorum…
ve bil ki,
ve duy ki,
ve inan ki;
Seni seviyorum…
Özür dilerim…
Seninle arkadaş kalamadım…
Özür dilerim…
Senin yanında acı çekmeden yapamadım…
Korkuyorum yine…
Adımın ilk harfiyle bu hayata atıldım…
Son harfinde sen varsın…
Şimdi kalbimi tırnaklarımla kanattım…
Kanayacağı varsa kanasın…
Varsın yarın doğacak güneş benim kanımla kızarsın…
Bir tek şeyle avuturum kendimi;
Çünkü; yanımda olmasan da bir yerlerde sen varsın…
Artık korkmuyorum…
Ne diyebilirim ki…
Tüm hatalarımla ve dualarımla
geldim işte yanına, geldim kapına…
Bütün yalnızlığımı ardımda bıraktım…
Ben sana gül bahçeleri vaat etmiyorum…
Ben sana sadece gerçeği…Sadece gerçeği söylüyorum;
Seni Seviyorum…
Alıntı


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla


