Konu: Korkuyorum anne!!!

Eskiden,ben daha küçücük bir çocukken korktuğumda yanımda yatardın.Kollarının arasına alır,sıcaklığınla masal diyarlara taşırdın beni.Orada kahraman ben olurdum.Hiç bir şeyden korkmaz,hiç üzülmezdim.Bir yara alacak olsam,sıcaklığınla,sevginle kapatırdın yaramı.Karanlıkta kalacak olsam yolumu aydınlatırdın şefkatinin ışığıyla.Rehberimdin.
Şimdi,ben büyüdüm,kocaman adam oldum neredeyse.Fakat şimdi yeniden karanlıkta kaldım.Bir çok yaram var kalbimde.O kadar güçsüz kaldımki şu an.Ne bir ışık var yolumu aydınlatan ne de sıcaklık yaralarımı kapatan.Biliyorum artık senden yardım istememem gerekiyor.Fakat ben çok yalnızım.çok yorgunum.Neden bu hale geldim biliyor musun?Bir kul beni bu hale getiren.Bir kız.Her zaman derdin ya aşık olacaksında ne olacak.Bu yaşta sadece acı getirir sadece.Öyle oldu anne!!!
Şimdi ne sen varsın yanımda ne de O.Ben karanlıkta uykusuz,hasta bir şekilde bekliyorum sabahı.Karanlık yutuyor beni anne.Ben burada çaresizken KORKUYORUM ANNE!!!

iimiş