Konu: Günahkarsa Yüreğin, Atarım Üstüme Yapışan VebaLı AşkLarı ÖLürsün VarLığımda..

Sevmekten bu kadar çok korkarken;
Öyle cesur seviyorum ya seni..
Hani bir ayrılık olursa
Hani olursa dilinde başka söz,
Kulağında ses,
Yüzünde göz,
Koku,
Doku..
İşte o vakit;
Sana dair ne kadar toz pembe düşlerim varsa;
hepsini yıkarım karalarla..
Ve bembeyaz yüreğim
kirlenir yokluğunda..


Gözlerin eskisi gibi bakmazsa..
Utandırmazsa çapkın gülüşlerinde beni..
Donarsam sana yanarken,
Ve üşürsem varlığında,
İşte o vakit;
Bakışlarında bana kalan ne kadar iz varsa
Silerim hepsini..
Kör olursun aşkımla..


Sözlerin bir ilahinin inancıyla çıkmıyorsa dudaklarından,
Okunmuyorsa aşkıma..
Günahkarsa yüreğin,
İşte o vakit;
Geçerim sıratları
Atarım üstüme yapışan vebalı aşkları
Ve ölürsün varlığımda..


Ödül ve cezadır aşk;
El olma bana..

aLıntıdır..

Bir gidişi yaz" dediler, "yazarım" dedim... gitmeleri öğrenmiştim.
Susardı, susardım, susardık, suskularca.....
Bilinir bilinmez bir şarkının içinde kaybolurduk. Biz en çok susmayı sevdik, sevmeyi sevemediğimiz kadar. Koptuk ve dağıldık her şeye. Giderken durduramadık birbirimizi. Durdurmaya elin, elim, ellerimiz yetmedi. Eğitemedim çocuk kalmış korkularını, yanılgılarını törpüleyemedim. Sana gerçekleri gösteremediğim gibi.

Giderken durdurmalıydın beni, yapmalıydın, yapamadın. Durdurmaya gücün, gücüm, gücümüz yetmedi. Belki de yoktu, biz var sandık.
İnsan isterse yolları aşıyor, sen kapının eşiğini aşıp gelemedin. Geldiğim gibi gidemedim, gittiğim gibi dönemedim yüzüne. Sen, bildiğim sen değilsin artık. Ben, bildiğin ben, değişemem. Değişmelere suskun dudaklarım.

Şimdi acı, yolunu şaşırmış bir deniz kaplumbağası gibidir yüreğimde. Şaşkın ama inatçı.
Şimdi sen, adı geçmişte saklı ince bir sızı.
Şimdi biz, bir şarkıdan çalınmış iki nota gibiyiz. Eksiğiz ve yokuz. Dilsiz ama mutluyuz.

Bir kapının eşiğinde kaldı her şey. Beni dışarıya göndermeyecektin, içerde tutacaktın, arkamdan gidişimi seyretmeyecektin, yollara yürümeyecektim, sesimi gidişlerde yitirmeyecektim. Sesimi geceye vermeyecektin.

Şimdi, kaldır gözlerini ve geceye bak. Sesimi gör yukarıda, ortada bırakılmış tellerimi. Densiz ama dengeli satırlarımın anlamını kavra. Geceye bak, sesimi kaydırma.

Kimsenin öğretmediği bir şeyi öğretmeni dilerdim, ayrılırken ama sen herkesin öğrettiğini yineledin
şimdi aşk, inançlarını yitiren bir ayyaştır köprü altlarımda..

Biz ki geceleri paylaştık, yastığı, şarkıları. Biz ki sözleri paylaştık, kelimeleri. Biz ki yüreği paylaşamadık, paylaşamadım galiba. Nedendir bilmem, eksik kaldık korkulara. Nutku tutulan gecelerin isimsiz sabahlarında, yanlış ve yangın kaldık.
Geride kalan kırık ezgiler ve yorgun ruhların dansı.

Sokağımın serseri gülüşü, gençliğimin asi sevgisi, isyanımın suskun gezgini. Gitmeye meyilli değildim, olduğum gibiydim, dinletemedim, dinletemedin, dinletemedik belki de.

Şimdi sen, aksak bir hüzün, nerede coşacağını bilmeyen.
Şimdi ben, değişemeyen bir şehir, nasıl sevileceğini bilen.
Şimdi biz, olmayan bir şeyiz.

Bir kapının eşiğinde kaldı her şey. Konuşmak anlamsız, susmak kalabalık, ayrılık bulaşıcı. Sevda, kör topal yürüyen bir dilenci gibidir artık.
Seni sevdim ama gönderdin. Gönderilince dönemiyorum. Ben bir çiçeğim asi yanım, solunca aynı elde açamıyorum.

Susuyorum, susuyorsun, susuyorlar, suskularca....

gerçekte kim olduğunu çok düşündüm,özleminin yer yer sağanak yağışlı olduğu zamanlarda
galiba artık biliyorum sen, büyümeye zamanı olmayan çocukların,dar zamanlarda attığı içten bir kahkahasın

beni beklemeye gidiyordun, galiba yolu şaşırdın

Bir gidişi yaz, dediler, yazarım dedim. Gitmeyi öğrenmiştim, kalmayı öğretemediğim kadar.

Bir gidişi yaz, dediler, yazarım, dedim. Gitmeyi giyinmiştim, yakıştırılmıştım veda sözlerine, merhabalara alıştırılamadığım kadar.

Bir gidişi yaz, dediler, yazarım, dedim. Çok gitmiştim, söz gitmiştim, uzun gitmiştim, sesimi duyuramayacak kadar.

Bir gidişi yaz, dediler, yazmaya giderken kendimden geçmişim. Arkama dönüp baktım, sende beni gördüm, el salladım. Artık çok geç, sendeki ben için çoktan bitmişim !....

Bakma öyle yüzüme deli gibi.
En ağır komalardan çıkmış bir şizofrenim ben.
Hayatı sandığın kadar acemice yaşamadım.
Tecrübesizliğim yangınıma su atışımdandı.
Baktığım, gördüğüm her yerde sen varsan,
Bununla gurur duyamazsın.
Bakma öyle yüzüme deli gibi,
Seni alnıma mavi bir leke diye kazıdım ben...

Gecenin karanlığına kıyametler yükleyip,
Karabasanlar gibi çökme üzerime.
Sırra kadem basan hayalinle, gelme hayallerime.
Uykuya dalışım senden kaçışımdandı ey yar.
Bakma öyle yüzüme deli gibi.
Her gece rüyalarımı kurşuna diziyorum ben...

Gün batarken gökyüzünü kızıl bir perde kaplar, bakmaya doyamadığım mehtabında hayallere dalarım.
Şimdi o deniz gözlerine dalmak vardı, dalıpta derinliklerinde boğulmak vardı.


Mavi-Yeşil arasi bir deniz senin gözlerin, bakmaya doyamadığım, yanındayken bile özlediğim sevgilim..
Ne çok sevmişim seni ben..
Ne cok hayaller kurmuşum sana dair..
Şimdi sularında sessiz bir gemiyim ben, gözlerinin derinliğinde yol alan, sana hep umutla, sevgiyle tutunan.
Dalgalarınla yıkmazsın beni biliyorum, sen kıyamazsınki bana, tıpkı benim kıyamadığım gibi sana, herşeyden ve herkesden sakındığım sevgilim..
Mavi-Yeşil arası bir deniz senin gözlerin, gün batarken mehtabın kızılı yansır üzerine, aşkın ateşi gibi, alev alev yakar içimi..
Şimdi sularında sessiz bir gemiyim ben, ne olur kıyılara vurma beni, kendinden uzak tutma beni..
Hasretin bir hançer gibi saplanır kalbime..
Gözlerimi kapayıp dalıyorum hayallere, uyandığımda sen yanımda ol diye…


Mavi-Yeşil arasi bir deniz senin gözlerin, ve o gözlerde sessiz bir gemiyim ben, aşkla yol alan..