Konu: söz biter yazı kalır ...

[CENTER][/Söz biter
Yazı kalır
Görmeden de tanık olunur
Görmeden de yaşanır, nefes alınır
Hiçbir tutku arşınlayamaz önümüzdeki çizgiyi
Biter bu hasret görmeden de
Biter bu karanlık.
Görebilmenin umuduyla
Fermanlar yırtılır
Dermanlar bulunur
Ve bebeler ölmez
Ağıtlar tükenir
Sadece
Mutluluktur baki
Sevgidir…
Tutunamazlar için
Görmeden de âşık olunur.
Türküler söylenir
Şiirler yazılır…

Görmeden de büyütebilirim seni
Hiç görmediğim kadar büyürsün bende
Hiç görmediğim kadar sonsuz ve büyük olursun
Hiç görmediğim kadar da ben!
Yaratırım seni,
Yarattığım gibi olmazsın bilirim
Ama ben ne kadar düşünüyorsam
Sen o kadar varsın
Ve benim içimde bir çocuk gibi büyürsün
Nazlısındır
Biraz şımarık
Ama
Çocuk kadar masum ve ürkeksindir…
Çocukluğumu görmedim ben
Ben çocukları göremedim
Sen göremediğim kadar çocuksundur işte!!!
Nazlısın
Biraz da şımarık…
Ama
Anlatamam seni kendime!

Seni düşündükçe anlarım kör bir insanın sevebilme umudunu
Seni anlarım bir kör gibi!
Gördüğümle yetinmem
Dokunurum sana yüreğimle.
Doğduğundan bu yana görmeyen kör gibi
Seni görürüm rüyalarımda!
Hayal ederim,
Düşlerimde besler, büyütürüm seni…
Rüyalarımın içinde bir çıkmaz sokağa hapsederim
Düşlerimde sınırsız olurum
Seni düşlerken ifade edemem!

Yaşamı boyunca en yakın dostu karanlık olmuş
Yalnızlığa sığınmış
Sırrını, kimsenin düşleyemediği maddelere anlatmış
Hiç görmediği, gözünü açtığında insanın ne olduğunu anlayamadığı
O an…
İşte o an…
İlk defa gören
Çırılçıplak bir bebek gibi
Hiçbir şeyi bilmeyen biri gibi
Yaş yirmi yediyken üstelik!
Denizin, mavinin, yeşilin, ağacın, çiçeğin,
Suyun, toprağın, güneşin…
Mesela, hayatında hiç görmediği karşı cinsin
Ne anlama geldiğini bilmeyen biri gibi
Gözlerimi ilk açtığımda, aynada kendimden önce seni görürüm…
Ben kendimi tanımamışken henüz seni tanırım
Aynalar şahittir!
İşte o an
Ne karanlık
Ne yalnızlık
Ne şu ne bu…
Senle ben, hiç bilmediğimiz bir âlemin
Âdem ile Havva’sıyızdır!
İkimizde gördüğümüz için günahkâr
İkimizde gördüklerimize şahit olduğumuz için sefil ve fukarayızdır…



CENTER]

Görmeden de büyütebilirim seni
Hiç görmediğim kadar büyürsün bende
Hiç görmediğim kadar sonsuz ve büyük olursun
Hiç görmediğim kadar da ben!
Yaratırım seni,
Yarattığım gibi olmazsın bilirim
Ama ben ne kadar düşünüyorsam
Sen o kadar varsın
Ve benim içimde bir çocuk gibi büyürsün
Nazlısındır
Biraz şımarık
Ama
Çocuk kadar masum ve ürkeksindir…
Çocukluğumu görmedim ben
Ben çocukları göremedim
Sen göremediğim kadar çocuksundur işte!!!
Nazlısın
Biraz da şımarık…
Ama
Anlatamam seni kendime!


harika olmuş paylaşımın için teşekkürler...

teşekkür ederim arkadaşım beğenmene sevindim..

şiirin güzel olmuş.
dahada yazarak kendını geliştirirsin umarım.

saol arkadaŞIM bende öyle umuyorum umarım yazarak geliştiririm kendimi saygılar