Konu: Hayatı anlamak için yoksa önce ÖLÜMÜ MÜ anlamalıyız!

Basit gibi duran bazı sözler vardır hani,derinliğinde kaybolduğumuz.

Hayatı anlamlandırmaya ve anlamaya çalışırken aslında önce ölümü mü anlamalıyız düşüncesi geldi aklıma.Belkide ölümü anlamak daha basit geldi hayatı kurcalamaktan.Çünkü durduğumuz yerin koordinatları önemlidir hayatı anlamaya çaışırken.Çok geniş,objektif olmayan yaklaşımlar içeren ve karışık olan hayatı anlamaktan daha kolay sanki ölümü anlamak,ne dersiniz?

Herşeyin ama herşeyin sıfırlandığı bir nokta olan ölüm.Tüm kavramların,tüm duyguların tüm olguların,yaşanmışlıkların,hırsların,bittiği bir nokta.Her türlü izm'lerden sıyrılmışlığın arınmışve önyargısız duruşun noktası.Ölümü tadanların sözlerinin bittiği nokta.Artık yorum yok,felsefe yok,bittiiii.

Ne zaman ki bir yakınımızı kaybederiz,işte ozaman başlarız hayatı sorgulamaya.

Yani ölümle başlarız hayatın anlamına.

Ne için neleri feda ettiğimize,ne için nelere katlandığımıza,ve aslında hayatı olması gerektiği gibi stressiz,hakaretsiz,kalp kırmadan yaşamamız gerektiği gerçeğine ölümü düşünerek ulaşırız.

Ozaman hayatı anlamak için önce ölümü mü anlamalıyız?

sen zaten o kadar güzel ifade etmişsin ki,üzerine söylenecek pek te söz yok aslında..

bence de ölüme bakış açımız yaşamı yorumlamamızda büyük rol oynuyor.
ölüm bu dünyadaki sevap ve günahların karşılıklarının dağıtalacağı bir başlangıç mı ,
yoksa hayatın tamamiyle sona erdiği bir nokta mı ?
herhalukarda hayatın bir son olduğunu biraz durup düşünürsek belkide daha dolu dolu yaşarız.
daha düşünceli ,daha ince , daha hakkını vere vere yaşam güzel olsa gerek.

hayat öyle bir olgudur ki ölüm ise gayet basit bir düşüncedir aklımızda.ölümü anlamaya gerek olmaz.ölüm zaten bir kez tadabilceğin bir durumdur ama hayat her gün her sabah uyandığında yeniden bir şeyleri çözmeye çalışacağın yoğun kargaşa ve asla senin olmayan bir şeylerin kıpırdanmasıdır.bir şeyleri anlaman için yaşaman gerekir yaşaman için de yapman gerekir yapman içinde cesaretin olması gerekin cesaretin olması için imkan gerekir imkanlar için ise çalışman gerekir çalışman için ise belli bir düşünce ve kafa yapısına olgunluğa erişmen gerekir eğer olgunluğua erişmişsen sen zaten bu hayatta bir şeyleri anlamışsındır demektir.güneşin doğudan doğup batıdan battığını biliyorsan sen güneşi anlamışsın demektir gece yıldızları seyrederken milyonlarca olduğunu biliyorsan sen gökyüzünü anlamışsın demektir eğer sabah uyanıp yüzünü yıkarken suyun o soğunu yüzünde hissediyorsan uyandığını anlıyorsun demektir...kısacası bunları yapıyorsan hayatı anlıyorsun demektir.hayat koca bir karmaşa ölüm ise sonsuzluk.bir şeyleri anlamadan ölmen bu hayatı boşe geçirmen demektir ....

neyse uzun bi yazı oldudaha söylemek istediklerim olabilir ve olabilirdide yüz yüze daha net olabilirim teşekkürler güzel bir yazı

Ölümü Anlama Çabasından İbaret Hayatımı Yaşarken Hayatın Anlamını Ölümde Görüyorum...

birşeyin değerini anlamak istersen yapman gereken şu; onu hayatından tamamen çıkar hayatında ve sende ortaya çıkan eksikliklere bak eğer senden çok şey götürdüyse demekki çok değerlidir
o zaman hayatın değerini anlamak içinde hayatta olmadığımızı ve o zaman ortaya nasıl eksiklikler yaşanacağını düşünürüz o zaman ölüm ve yaşamak arasındaki farkı belki anlayabiliriz...

ayrılmakta ölümle bir nevi eş değerde sayılabilir ama ayrılıklarda onun bir yerlerde var olduğunu ve dünya gözüyle görebilme ihtimalimizin var olduğunu biliriz.
ölümde ise yine onun bir yerlerde var olduğunu biliyorsunuz fakat dünya gözüyle görebilme ihtimaliniz yok.artı ahirette aynı durakta bulunup bulunamıyacağanızı bilemiyorsunuz..
her iki haldede sevdiklerimizin bizim için ne kadar değerli olduğunu anlıyabiliyoruz.
dikkat edilirse antika olan şeyler değerlidir çünkü onların tekrarı devamı yoktur ..bir eserin kıymeti yıllar geçtikçe daha fazla önem kazanıyor..
hasta olduğumuzda bile sıhatli olduğumuz zamanın kıymetinine kadar hissediyoruz tabi sıhatimize kavuşunca nedendir bilinmez hemen hasta halimizi unutuyoruz.
zaman içinde aynı şeyler geçerli yıllar geçtikçe geçen senelerimize acıyoruz keşkelerimin hayatımızda fazlasıyla yer almaya başlıyor.
kendimizle ilgili olan şeyleri ve sevdiklerimizi kaybetmeden kıymet bilenlerden olmamız duasıyla..

Ölümü anlamak için YAŞAMAK, yaşamı anlamak için ÖLMEK.

İnsanların çoğu yaşarken öldüğünü ve öldüğünü düğündüğü an'da yaşamaya başladıklarını söyler. Son ana saklarız en heycanlı ve coşkulu yanımızı. İnsanın genlerinde vardır değerini yitirdiğinde hayatı yaşamaya başlaması. Sevgiliyi kaybettiğinde geri kazanmaya çabalaması ve öldüğünde pişmanlıklarını meleklere anlatması.

Bence birşeyleri anlamak için birşeyler olmasına gerek olmamalı. Tecrübe o işi daha iyi yapmamız için bir adım olabilir ama daha iyi anlamamız için bir adım öteye geçip ölümü anlamakdan öte hayatın amacını anlamalıyız. Bana göre hepsi bir bütün. Hayat, hayatın içindekiler ve ölüm. Her birini anlamak için bu bütünlüğün farkında olup kendimizi anlamaya çalışmalıyız.

Güzel bir konu, sevgiler...

insan elindekini kaybedince değerini anlıyor.....
ama ölümü tadınca hayatın ne güzelolduğunu anladığımızda çokk geç olabilir

gercekten cok guzel bır yazı olmuş ımzamı atarım altına...

bunlar bırbırının tamamlyıcısı yanı olum ve yasam
sızce olum olmasa hayatın degerını anlayabılır myıız yahutta olumu dusunmesek bu dunyada yaptıklarımız sadece yasamaktan ıbaret olmaz mıydı...