Konu: Hale Oyal Şiirleri

YASEMİN AYRILIKLAR

- I -

BEKLEMEK

Yasemin kokardı ellerim yaz akşamları
Hüzün rüzgarlarında uçuşan kokularıyla baygın
Yüzüm bir tamburun yayıydı
Her an kopacakmış gibi gergin

Saçlarımda yaseminler
Balkonumda telaşlı kuş kıpırtılarıyla
Beklerdim.
Beklerdim her gece
Beklemekten yoruluncaya kadar...
Her an çalacakmış gibi kulağımda
çınlamayan bir zil sesi
Açılmayan bir kapının gıcırtısıyla
Beklerdim.

Beklemek
Ezberimde
Beklemek
Yakın tanığı yalnızlığımın
Beklemek
Bir pencereye bir kapıya koşan bir çift göz
Beklemek
Yıllar boyu dikenli gülleri sulamak gönlümde

Beklemek
Umut kapılarını bir açıp bir kapamak
Beklemek
Dipsiz kuyularda bir kayıp gölge olup
Gün ışığı aramak boş yere

Beklemek...

Yasemin kokardı ellerim yaz akşamları...

Hale Oyal

YASEMİN AYRILIKLAR
- II -




SAKLI BAH&#199


Hüzün yüzlü yaseminler açar taş duvarlarımda
Çakıllarımda okyanus kokusu
Saklı bahçenim ben,kilitli
Anahtarı sende kalmış...
Ağaçlarım yapraklanmayı bekler
Çiçeklerim açmayı...






Ey benim sevdiğim
Unutmadın,biliyorum
Etrafındaki kalabalıklar içinde
Baktığında gördüğün o yalnızlık... Benim.
Benim...Vazondaki yasemin kokulu erguvan
Karanlıklarda unuttuğun o genç gölgen
Ay ışığınım yanağında ışıldayan
Ayak izlerinim toprağımda...Arkanda bıraktığın
Yarım kalmış sevdan
Açılmayı bekleyen saklı bahçenim





Gece inmek üzere önümdeki toprak yola
Gel tut beni yaseminlerimden
Zaman geçmiş değil daha...


Hale Oyal

YASEMİN AYRILIKLAR
- III -




GİTME !


Erguvan ağaçları yapraklarını döküyordu
Sen gittin
Tozlu eylül gölgesinde kaldım bir başıma
Sararan çimenlerin yasını tuttum
Saçlarım rüzgarınla dağınık
Gözlerimde ılık ayrılıklar
Elimde boş çiçek sepetim
Ardından baktım
Bakışlarım yaseminler sermişti yoluna
Başını eğip bakmadın bile
Ezip geçtin...Aldırmadın.
Görmeden yürüdün...Uzaklaştın
Gözyaşlarım çiğ taneleriydi yolunda
Fark etmedin.



Ne oldu?...Nasıl böyle değiştin?
Bilmiyorum.
Sözlerim mi incitti seni yoksa yüreğim mi?
Bilmiyorum.

Ah...Yüreğimin yıllardır hiç susmayan sevda şarkısı
İlk gençliğimin en yakıcı ateşi
Şimdi
Sana uzanan umutlarım...şiirlerim ağlıyor
Cevapsız yakarışlarla dolu ellerim
Kuş cıvıltılarıyla dolu gün bitti mi?
Serdi mi örtüsünü karanlık gece üstümüze?


Sevdiğim
Çek al bu hüzünlü şarkıyı kulaklarımdan
Gönlüm gülüşünle aydınlansın
Bana bıraktığın bu gecenin yıldızları ışımıyor
Ay bulutlara saklanmış...
Fenerimin ışığını söndürme!
Gölgen olmadan
Şarkıların,gülüşün olmadan
Kayıp , küçük bir kız çocuğuyum
Korkuyorum
Gitme!


Hale Oyal

üüffff ...

nasıl yazmış yaa

zaten hüzünlüydüm bugün hepten dağıldım ...

saol annemm

üzülme annem.....kıyamam sana....

devam edelim....

HALE OYAL KİMDİR?



ÖZGEÇMİŞİ:
01.07.1946 İstanbul doğumlu.Orta ve Lise eğitimini İtalyan Lisesi'nde tamamladıktan sonra İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Fransız Filolojisini bitirdi.Yalova'nın çeşitli Liselerinde Fransızca Öğretmenliği, Öğretmen Evi Yönetim Kurulu Üyeliği yaptı.Daha sonra yeniden İstanbul'a gelerek 6 yıl bir ilköğretm Okulunda Md.Yardımcılığı, Fransızca ve Türkçe Öğretmenliği yaptıktan sonra emekli oldu.

İkinci kısmı henüz bitmemiş, Kurtuluş Savaşı döneminde geçen bir romanı, bildiğiniz gibi TAGORE ve çeşitli yazar ve şairlerden italyanca'dan dilimize çevirileri ve şiirleri bulunuyor..

33 yıllık evli ve bir oğlu var.
Şu sıralarda şiirlerini ve çevirilerini derleyip toparlayıp bastırmayı düşünüyor.

LAL ve MELAL


Yaz rengi…Ateş
Güz rengi…Kül
Mercan gagalarında o kuşlar
Alıp götürmeseydi
En kuytu yalnızlığımı
O uzak iklimlere
O hayal…

Ben sesim
Sen şarkımsın sevdalı
Yollarımda
Yüreği lal

Ah…Bu kuş uçuşu isminin rengi
Gökyüzünde
Bir hüzünlü melal
İçimde yuva yapmış kuşların
Çırpınan kanatları
Melal içinde lal
Lal içinde melal

Unutulmuş siyah-beyaz resimler
O uzak hayal
Güz rengi küllerde
Durmuş zaman
Gülüşün
Susuşun
Duruşun içimde…
Çıkıp geldiğin yollarda
Kervanlar hüzün yüklüyor
Geçmişin tozlu anılarını önlerine katarak
Bilmiyorsun
Hiç bilmedin
Gözlerimde tutuyorum
Sesini…Yüreğini
İşte…
Melal içinde lal
Lal içinde melal…


Hale OYAL