beni duymAdığını biLsem de hiç vAzgeçmedim sanA sesLenmekten...senLi cümLeLerimi erteLemedim hiç... keLimeLerim kırık tA oLsa, yArım dA oLsa, döktüm yüreğimin sesiyLe...biLiyorum ki yArım kaLan bütün keLimeLerimi tamamLıyorsun seN...susArak tA konuşabiLiyoruz seninLe...

dudAklArımın arAsından tek bir hece çıkmasA biLe, duyuyorsun yüreğimdeki çığLıklArı, isyanlArı, haykırışlArı..bütün soruLarımın cevApLarını buLuyorum içimdeki sesi, içimdeki seni dinLediğim zamanlAr...

kimsenin biLmediği, anlAmadığı bir diLde içimden konuşuyorum seninLe...senin anLadığını biLiyorum yA, bu yetiyor banA...