Konu: Gökten 3 Elma Düşmüş

çocuksun..
senelerce
bir elma ağacını izlersin..
boyun küçüktür
yetişemezsin..
tam kolların dallarına erişmek üzereyken
o ağaç satılır...
ağaç da farkındadır belki
yapraklarıyla kulağına birşeyler fısıldamak ister
çok geçtir
dinlemezsin..
ve o günden sonra
elmadan nefret edersin..
biraz büyürsün
yeni bir elma ağacı
olanca hırçınlığıyla
asiliğiyle
senindir
sen
içinde biriken
tüm öfkeyi tüm güvensizliği ona kusarsın
bilirsin ki
bir elma ağacı kaybetmişsindir
tam elinden tutacakken...
ve bir gün
o ağacı
daha önce
başka bir ağacı
boyu yetmediği için uzaktan seyretmeyen
belki de elma sevmeyen
sadece
karnını doyurmak isteyen biriyle görürsün

gel zaman git zaman
bir gün kucağına bir elma düşüverir..
acı çekmemiş
yaralanmamış
sevdiği elmaları başkası almamış
tükenmemiş..
daha toy
daha aşık
daha deli..
sen elmadan nefret ederken
o emrine amadedir..
hani bir gün
senin olsam der
tapusuyla..
bahçesiyle...
sen de kabul edersin..
ama şaşırırsın da...
ilk defa
başkasına yar etmeden
başkasıyla görmeden
elma ağacın olacaktır...
işte o anda
ilk elma ağacı gelir
dalga geçer
şuna bak daha küçük
nerden buldun bunu
sana yakışan bu mu..
cesaretin olmadı
uzanmaya çalışmadın
bunun için mi..
sus dedim ona
çok geç konuşmak için..
cesareti olayan sendin
sen de onun gibiydin..
ve bir gün
öteki elma ağacı
gördü
sarılmışken ellerim ellerine..
sevgi ile..
vayy be dedi elma ağacı
vayy be
bumuydu?
bunn için mi beğenmedin toprağımı..
köklerim bunun için mi küçümsendi
bunun için mi az meyve veriyorsun dedin
bunun için mi başkasının oldum diye terk ettin
oysa sen beni sevseydin
değerimi bilsedin
ömrümü verirdim..
senin gibi bir daha da sevmedim
sus dedim
kalbime
sus
dinleme cevap verme
haklıydı aslında
bir elmanın acısını ötekinden çıkarmıştım..
şimdiyse hayatımda
nazım hikmetin hikayesinden uyarlamış olacak
sen elmayı sevmiyorsun diye
elmanın seni sevmemesi şart mı
seviyorum seni diyen
bir elma var..
ve her zaman
zor olanı kazanmak isteyen bir kalp...
gökten üç elma düşmüş
düş'müş..

İlk elma ağacının satılmasında suçu olmadığı açık.Neden o ağaca ve akabinde tüm elmalara karşı nefretle yüklendin ki? Hikaye en başından kopuk başlıyor bence Saliha.

Sonrasında dialoglar iç içe geçmiş,hangi elmanın neyi temsil ettiği ne dediği tam anlaşılmıyor.Teşbih ve kurguda hata olduğunu düşünüyorum.Mesela ilk baştaki elma kederin timsali olan sarı renkte olabilirdi ve acı çekmemiş elmada tazeliğin göstergesi yeşil renkte olan bir elma olabilirdi.Öneri babında sadece lütfen yanlış anlama.

Belkide ben hatalıyım,yorumunla ve yahut gelecek yorumlarla seni anlamak istiyorum.

elmaları renkli düşünmemiştim.. sanırım buraya kadar ki simgeler şairin işi.. renkler de ressamın...
ince bir düşünce teşekkürler yorumun için Aziz

Ben şair değilim,şair olan sensin.
Okul gazetesinde editörlük yapan ve eserleri ayın şiiri seçilen

Ne için yazar ki bir insan? Anlaşılmak için? Rahatlamak için? İlgi çekmek için? Belkide hayat mı eser mi mevzuunda seçtiği ''eser'' tercihinin hakkını verebilmek için...Onların sayısı bir hayli az.

Ben teşekkür ederim,zihinimde yeni açmazlara sebep olduğun için.

ben rahatlamak ve eser bırakmak için yazarım...
ilgi çekmek gibi bir maksadım olmadı hiç bir zaman o ışık bende hep vardı... ve ben bunu hep örtbas etmeye çalıştım..
yani senin anlayacağın her şair (kendime şair diyemesemde) biraz şizofrendir

profilimi okumuşsun.. neler saçmalamışım merak ediyorum bi okuyayım

Üstad Necip Fazıl,“Hayat mı, eser mi?” sorusuna cevap olarak:''eser'' diyor ve ''Hayat tek kişinin, eserse cemiyetindir'' diyerek seçiminin nedenini açıklıyor.

Cemiyet....

Mazinin görkeminin tezahürü olan eskimeyen sözcüklere yüz çevirerek yeni ifadeler icad etmeye kalkan,bu uğurda bildiği üç,beş kelimeyi de sakatlayan sayıklamacı histerikleri baş tacı eden cemiyet!

Edebi olanın ancak ve ancak öldükten sonra hakkını veren cemiyet.Fuzuli,Tanpınar ve çilekeş Akif hayattayken, şimdilerde eriştikleri şöhrete,teveccühe ulaşabileceklerini tahmin edebilmişler miydi acaba? Elbette hayır.

Her şair biraz şizofrendir sözü,hastalıklı batı zihniyetinin beylik sözlerinden biri bence. Şair gaibi kurcalayan çilingirdir Saliha.Dizeleriyle mavera iklimine doğru açılan pencerenin perdelerini bir bir aralayandır.Mananın ışıltısını takip eden ve öze ulaşmak gayesiyle alet olarak kalemini kullanandır,hayal ile gerçek arasında kalan değildir.Bizim farkımız inançlı olmak Saliha.

Bir ışığın olduğu doğru bu forumu özel kılanlardansın.Ama insan içinden geçirmiyor da değil hani, keşke biraz da mütevazi olsaydın.

Biyografini okumuştum.Sana kötü bir haberim var oraya da yorum yapacağım,biraz daha başın şişecek ama kusura bakma Herşeyin sebebi o ışık

Hazır mütevazi olmaktan bahsederken verdiğin örnekle giriş yapayım Aziz..

(hatırlayabildiğim kadarıyla) Necip Fazıl a demişler "Avrupa'da açıklama yapılmış Türkiye de 2 büyük şair varmış"
Necip Fazılın cevabı az ama öz olmuş... "ikincisi kim"


Necip Fazıl da kendini beğendiği için pek sevilmezmiş.. buraya kadar anlattıklarım miş li geçmiş zaman hikayeleri.. kendimle ilgili ise şunu söyleyebilirim... yapabilecek bir çok şeyi olduğunu bilen zamana ihtiyacı olan hırslı azimli sevebilen üzülebilen ama her zaman kendisini ayakta tutmaya çalışan biriyim.. Şairler daha doğrusu içerisinde ki bastırılmış dizginlenmiş duyguları kelimeleri ahenkle kullanarak ortaya çıkarmaya çalışan sanatçılar olaylara daha da gözlemci yaklaşırlar... kendilerini birşey sanmazlar ama olayların dışından kendilerini izlerler.. bir nevi rüya alemindedirler... İnançlı olmak ise apayrı bir mevzudur... İNançlı olmak inancının aklının fikrinin yeteceği kadar düşünür geri kalanı ise Allah'a bırakır...şizofren tabirimin nedeni bu aslında... ben kendi adıma şiiri ticari bir unsur olarak görmüyorum.. bazı şairler? gibi başkalarının şiirini bu benim şiirim diye lanse etmiyorum... (örn. Yılmaz Erdoğan... Bazı şiirlerinde yardım aldığı kesin... Okurken ki vurgulara dikkat ediniz..)
bu yazdığım ise şiirden çok şiirimsi bir hikaye.. ben içimden geldiği gibi yazarım.. Türkçe yi akıcı kullandığımı düşünüyorum.. bende ki ışığın ki öyle bir ışık varsa adı samimiyettir.. soğuk ve sıkıcı biri olabilirim..Kibirli ukala biri gibi görünebilirim... bunlkarın doğruluk payı da olabilir.. ama kişiliğimi yapmacık bir tebessümle perdelemeyecek kadar samimiyim..
bu aralar çok doluyum.. yeni şiirimsiler akabilir kalemimden.. eski şiirlerim için salihadan şiirler sayfama da göz atabilirisin.. tarafından eleştirilmek hoşuma gider... yorum yapabilen insanlara saygım sevgim sonsuzdur...Çünkü yorum yapmak anlamaktır.. kendime de bu yüzden saygı duyarım..

Görüşlerine saygı duyuyorum,ifadelerimi içtenlikle cevaplaman zaten bu samimiyetin açık bir göstergesi.

Yalnız Üstat Necip Fazıl konusunda bir açıklama yapma lüzumu hissediyorum.Dilerim söyleyeceklerim bu kibir mevzuunda seni tekrar düşünmeye sevk eder.

Üstat hayat hikayesini kaleme aldığı,’’O ve Ben’’ isimli eserinde:’’Ben başarmak için yaratılmışım’’ der.Bu söz kendini beğenmişliğin değil, özgüvenin ve azmin ifadesidir. İşte bu inançtır; herkesin sustuğu bir dönemde, bütün engellemelere karşı gerek Büyükdoğu dergisiyle ve gerek ülkenin dört bir yanında düzenlediği konferanslarla ‘’hakkı haykırmasının’’ , akabinde zindanları mesken edinmesinin sebebi…

O,bu dünyaya dair bir payenin derdinde olmadı, tek derdi söylediği üzere;sahabe efendilerimizin ve Allah dostlarının bulunduğu bir mekânın kapısının paspası olmaktı.

Avrupa mikyası üstadın değerini nitelemekte aciz kalır,O dünyanın en büyük şairidir.

Seni okuyacağım sıratın cambazı Saygı ve sevgi benden

Aynı konulara değiniyoruz fakat farklı cihetten..

o kadar kolay değil Aziz kardeşim..
Necip Fazıl'ı anlamak o kadar kolay değil..

Masallah cok derin mevzulara dalmissiniz. Sevdigimiz iki kardesimizin boyle derin tartismalari gozlerimizi yasartiyor

Siire gelince, ben harbiden cok begendim. Aziz'in dedigi gibi agaclar bazen karisiyor ama dogru takip edebildiysem, gayet manidar olmus.