Yılın ilk cemresi havaya düştü.

Ağaçlar tomurcuklanmaya başladı, havada bir ilkyaz kokusu.

Dünya yuvarlağının bizim yaşadığımız bölgesi kim bilir kaçıncı baharını karşılamaya hazırlanıyor.

İlk cemre havaya düştü, ikincisi suya, üçüncüsü toprağa düşecek.

***

Dünyanın milyonlarca baharından bizim ömür dilimimize kaçı düşüyor acaba?

Kısacası kaç bahar gördük, önümüzde kaç bahar kaldı?

Siyasetin, kamplaşmanın, silahın ateşine tutulmuş insanlardan kaçta kaçı farkında cemrelerin, doğanın ritminin?

Durup dururken bu sorular aklıma düştü.

***

İlk cemreyle birlikte, bizim buralarda nice canlar toprağa düştü.

"Sonsuz bir uykuyu cananla birlikte uyumak" üzere değil hem de.

Gencecik yaşlarında birbirine kırdırıldıkları için, ömürlerinin baharında toprak oldular.

Ateş ise her zaman olduğu gibi yine onları dokuz ay karnında taşıyıp doğuranların, emzirenlerin yüreğine düştü.

***

Siyasetçiler genç ölüler üzerine bol bol nutuk attı.

Kimini "öldürdük" diye sevindiler, kimi için de yıllardır tekrarladıkları gibi "kanı yerde kalmayacak" dediler.

Parlak sözleri ajanslara düştü.

***

Gençlerimiz Güneydoğu'da toprağa düşerken, ülkenin geri kalanındaki gençler bu olayları duymadı bile.

Onların payına da Recep İvedik filmine gidip, oradaki küfürlere bol bol gülmek düştü.

***

Bu arada borsa düştü.

Dolayısıyla hayattaki tek amacı ve insanlığa katkısı, borsada oynayıp başkalarının parasını ütmek olan zat-ı muhteremlerin suratı düştü.

***

Cemre düştü, canan düştü, can düştü.

Bizim buralara zulüm düştü, karanlık düştü, cehalet, magandalık düştü.

***

Vicdanlı insanların payına düşen ise bir yürek sızısıyla bu utanca katlanmak oldu.

KaYNaK


Kimse kimsenin umrunda değil....
Boş gündemler....Sahte üzüntüler....Boşvermişlik
Çok güzel anlatmış ama kimin umrundaki