‘’Nefesinle buluştur beni,
Tadsın en berrak sularından bu dudaklar.
Bitsin hasretliğim,
Gelsin artık
Vuslat vaktim!'’
-Özledim seni.Ellerini,gözlerini,dudakl arını,tenini,her şeyini…’Sen’liğini…Ve aslında hep sevdiğim
‘ben’liğini…
Neye yarıyor bunları söylemen bana?Ruhumu okşuyorlar durmadan.Görmüyor musun?Yalnızca okşuyorlar bir
tanem.
Uzaktan…

Tıpkı beni sevdiğin gibi.Sevdiğin ama göremediğin gibi.Öpmek istediğin gibi;
Uzaktan…
Peki bugün de beni özlemiş olman neleri değiştiriyor hayatında,neleri değiştiriyor haytımda bir
tanem?
Tıkabasa yalnızım şimdi!
Yalnızca sarılmak,kollarında hissetmek istiyorum bedenimin her hücresini.Nefesinle nefesimi
buluşturmak.Hapsedip kaybetmek kendimi sularında…
…
Gösterip de vermiyorlar ama bir tanem.Vermiyorlar ellerindeki bir dolu suyu aciz hasta yatağında
bekleyen hastaya.Sevmiyorlar seni beni bu şeytani yollar.İzin vermiyorlar bize.Vermiyorlar bir
tanem.
Yağmur yağıyor. Islak ıslak…Baksana ıslanmamıza dahi izin vermiyorlar.Sarılıp kaybolmamıza
birbirimiz içinde!
Kahrediyorum ben o zamanlar.Hayır ya belki bu bendeki bir bahane.Sana toz konduramıyorum…Senin
hatalarını başkalarına yüklüyorum,yollara yüklüyorum,şeytanlar yüklüyorum,hatta kendime
yüklüyorum.Ne yapayım elimde değil seviyorum…Ama kandıramam ki belleğimi.
Hani sen yoksun ya…Sen uzaktasın ya…Sen gittin ya…Ve sen asla gelmiceksin ya sevgilim…
Farkında!