Yok,
Bu defa açmam gözlerimi...
Dünya o kadar güzel ki böyle,
O kadar mutluyum ki...
Ellerinde pamuk şekerleri
Tüm çocukların gözleri parlıyor.
Güneşe bakıyorum,
Üzerimde pembe elbisem,
Toprağı hissediyor ayaklarım,
Rüzgar tenimle sırnaşıyor.
Bir de aşkla dolup taşmışım,
Canım yanmıyor,
Yüzün karşımda,
Açmam gözlerimi...


Yoksa gidersin yine,
Oysa ben kara kehanetler değil,
Masallar fısıldansın isterim kulağıma.
Özlediğim herşeye dokunmuş olmak isterim.
Bir esinti isterim senden
Şifa niyetine.
Ve bu yüzden
Açmam gözlerimi bu sefer...


Nereye düştüm böyle?
Tüm bunlar gerçek mi?
Peki ya sen?
Nereden düştün içime?
Ve nasıl bir düştün ki öyle,
Sonsuzluğa sürülesice...
Gerçek bunların hepsi
Bu huzur,bu tat,
Bu mükemmellik gerçek.
Sahte olan,
Boşluğunda bocalağımda günlerimdi,
Ve işte bu yüzden
Yumdum gözlerimi,
O kadar mutluyum ki...