Derin sularda yüzmek gibi bir şey bu,
Kaçış yok zalimin zulmünden,heder olmuş hayatlar
Geçiyor bir bir gözümün önünden…
Kurumuş yapraklar kalbimin etrafını sarmış
Üflüyorum uçmuyorlar artık
Yalnızlığın sesleri yükseliyor gramafonumun içinden
Tane tane bir baharın soluşu canlanıyor hayalimin perdesinde
Kötülükleri alkışlıyorum parmaklarımın arasından
Her şey garip gelmeye başlıyor
Pişmanlığın sellerinin arasından yalanlamaya çalışıyorum kainatı
Sevemedim işte bu hayatı
Ne yapmalıydım?
Kalbi kırık bir insan ne yapabilir ki?
Takvim yaprakları dökülüyor saçlarımın arasından
Hani ilaçtı zaman,bütün gücüyle dayanırdı hani insan hüzünlere?
Öyle olmuyor…Hayat bizzat kendisi söyledi bunu bana.
Canlı canlı…
Korkuyorum artık
Günahların batağında biraz daha ilerlemekten
Anlaşılmak istenir insan hayat tarafından
Yıpranmak isteyen ben miydim ki,yoksa hayat mıydı beni yıpratmak isteyen?
Çocukluğumun oyuncakları gibi
Her bir yerinde parmaklarımın mutluluğu gizli…
Ama hayatın parmaklarının tadı çok acı
Hem de çok pahalı,bir daha almak istemiyorum o tadı
Batmaktan battım hayatın derinliklerine
Sıcacık bir hikayeydi oysa ki yazmak istediğim
Bir perdelik piyesti hayatım,oynamak istediğim
Garip,çok zormuş alışmak buna,
Yaşama kızmadan,aldırmadan yaşamak çok zormuş,
Ben hala alışamadım
Zormuş,göz yaşlarımın tenimden batağa doğru akması
Zormuş,çok zormuş
Bu dünyadan yaşamak
Zormuş bu hayatın çilesi
Çok zormuş…