annem hayatı kalın tığlarla ördü sırtıma..
Çok ağırdı , omuzlarım güçsüzdü giyemedim..
bide rengi siyahtı; ben siyahı hiç sevmemiştim ki..
karanlık odamda yalnız uyumak hep üzdü beni..
Korkardım siyah olan herşeyden ,sessiz sessiz ağlardım..
ağlarken kendi kendime derdim ki "ağlarken kimse görmemeli beni.."
Görmemeliydi kimse çünkü omuzlarım güçsüzdü.. nasihatları kaldıramazdım..
Büyüdükçe insanları yadırgadım..Siyaha alıştım..
Siyahı artık seviyorum , çünkü beni herkesten herşeyden saklıyor..
SİYAH BENİM GÖZ YAŞLARIMI BELLİ ETMİYOR..!!
şimdi siyahsız yapamıyorum..
YANIMA GEL..
KİMSE BİZİ GÖREMESİN..
SİYAHLARIN İÇİNDE KAYBOLALIM
KENDİ DÜNYAMIZDA
SEN VE BEN..!!


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla
her zamnki gibi harika


herşey siyah 