Konu: Mutluluk Kavanozu

pek güzel olmadı ama acemi işi işte

Mutluluğu arıyorum gece gündüz sokakta.
Bulmak imkansız,benim için ne fena!
Hiç ummadığım yerde çıktı karşıma,
Bizim evdeymiş,hem de tavanarasında
En üst rafta!
Uzanmaya çalıştım fakat olmadı,
Ben o rafın yanında bücür kaldım.
Merdivenleri dayadım,teker teker çıktım.
Mutluluk hemen orda,onu alacaktım.
Olmadı yine yetişemedim mutluluğa,
Çünkü raf daha da büyümüştü.
Sanki kaçırıyordu mutluluğu benden,
Buydu işi,gücü.
Yeter mutluluk bulacağım seni,
Koyacağım kalbime mutlu etmek için kendimi.
Mutluluğu bulasaya kadar ben de büyüdüm.
Böylece ulaştım rafın son katına
Hiçbir engel kalmadı,işte mutluluk orada.
Tam alacaktım ki yanıma,
Büyük bir örümcek çıktı karşıma.
Ondan da kurtuldum,attım aşağıya.
Gördüm ki mutluluk tozlu bir kavanozda,
Temizledim mutluluğu tam inecektim merdivenden,
Mutluluk kavanozu düşüverdi ellerimden.
Onu yakalama çabasıyla ben de gittim peşinden.
Mutluluk kavanozu ve ben düştük yere,
Kıtılmıştı kavanoz parçalanmıştı,
Mutluluk da can çekişiyordu yerde;
Benimle birlikte...

mutluluğa sahip olamazsın
zaten mutluluk onun peşinden koşmaktır
elini uzatıp tutacak kadar yakın olsan bile bunu yapmamaktır
çünkü mutluluğun büyüsünü bozmaktır
onu elinde tutmak
bırak en üst rafta kalsın
acılarınla büyü,koş, uzanmaya çalış
çektiğin acılarla kutsallaştır onu...

çok güzell yazmışsın sen de
aslında haklısın
bunu düşünerek yazmamıştım ben ama olsun

Güzel olmuş şiiriniz
Ayrıca mutluluk heryerde çevrenize bir daha göz gezdirin

mutlulk çevremde ama bazıları yetişemiyor,çünkü en üst rafta kirli bir kavanozun içinde oluyor!

neyse teşekkürler yorum için