Konu: Az kaldı sağanaklarımın başlamasına...

Hazır olmanı beklerken var mı öyle çekip gitmek?Var mı: Cellatın bile ölümü görüp ölümden ve öldürmekten vazgeçtiği anı yaşamadan ipimi çekmek.. var mı; hasreti tren raylarından aldığım anlarda beni öylece bırakıp gitmek?Henüz esmeye başlamışken, yelkenleri alıp suya bırakmak,tuzunda çürütmek denizin,hadi de bakalım yelkenler fora: Ben ki eserken tüm gücümle dayanır mı sanıyorsun?Ağırlığımı direr mi,kollarımdayken dans edebilir mi?Gölgelerden korkmayı sende bıraktığım anlarda,öylece çekip gidemez gece,senlerden her gece bir gece yarattım.Yıldızı koydum,ay'ı,korkutan gölgeleri,seni koydum..gece değil de sen gidersin...

Binlerin gözyaşlarından doldurduğum nehri akıtırken yüksek dağlardan,her yeşili bir ağaç,her ağacı bir orman,ormanı yaparken kardeş yağmuru göz yaşlarımdan dökmeyi öğrendim: Ama sen yoksun,en gerekli anlarımda başımı omuzuna yaslayacağım sen yok!

Yağdırırken gece yıldızlarını hep benden uzağa bırakırdı.Ne zamanki senleri gece eyledim düşlerimin en güzel yerlerinde,yarattığım düşlerimden fazlası sendeydi.Ama bunu anlatamadım!Bırak yıldızların yanıma düşmesini ben yıldız oldum geceleri olmayan gökyüzünde..hep istediğim yıldız,yıldızların tek bir kalabalığı,düşlerimde yarattığım hep sen,senlerden bir sen eylemişken,tek bakışta bile gözgöze geldiğim hayatım aşkım sevgilim;beni böyle bırakıp gitmelerin neden?Nedenlerden neden yaratan bin bir karmaşanın mimarı,sen değil miydin korkmak neymiş diyen,neymiş ki sırtlayayım,neymiş ki benden dışarı yaşayan korkularıma anlamlar yüklemek,anlamlarım en büyük anlamsızlığım olur demiştin korkularıma yüklersem,eyy tanıdığım anlamsızlığın anlamı,yalnızlığımın kalabalığı,al götür dediğim aşklarımı,dalgalarınla beni örtecek,göçmmen kuşlara bile 'hadi geçip gidin' dediğim,kapılarımı sonuna kadar aççtığım insan: Hani yüreğin nerede..?

yüreğini de kendisiyle beraber alıp gitmiştir başka yüreklere. aşkın cesaret isteyen yanlarını unutturmuştur korkularında ya da bilmediğimiz yeni anlamlar katmıştır anlamsızlığına.
gittiğinde hep aklımıza gelen sorularımızla kalırız bir başımıza. sorular binlerce ve cevaplar binlerce. çık işin içinden çıkabilirsen ve sonunda bir adım atarız yaralanmışlığımıza aldırmadan. dikiliriz karşısına "neden" deriz. bizce kısa bir sorudur ardından kocaman sebepler sıralanmasını istediğimiz. ama kısacık sorunun kısacık yanıtı karşılar bizi. "bilmiyorum, sevmeyi bıraktım seni, aşk bitti"
iyide beraber kurulmuş onca anı, onca dakika, onca iki kişilik kalabalıkları nereye saklayıpta gitti sevmeyi bırakırken ve nasıl başardı bu kadar kolay aşkı bitirmeyi. ve neden biz öyle kolayca bitti diyemiyoruz sevdiğimize..
hiç mi sevmedi?
şimdi bunu mu sormalı bitti diyene...
bırakalım öyleyse. sevmeye devam edelim onlar sevmese de.
ben aşkım; kimse engel değil sevmeme. sevdiğimin kendisi bile.. o elleri sevmiş bana ne. ben sevmişim siyahı..siyah yeter bana işte..
sorunun yanıtını aldın mı sen türkiyeli?
ya da sordun mu hani yüreğin nerede diye; dikilerek karşısına?
ben sordum...
cevap; öznemde, bende...
giden gitti bana kendisini bıraktığının farkında olmayarak.
giden gitti

sordum arkadaşım..bilmiyorum dedi bana..sana söylendiği gibi koca bir ''bilmiyorum'' dedi..paylaşımın için çok sağol..umarım tekrar görüşürüz..saol arkadaşım yüreğine sağlık..

hiç mi sevmedi?
şimdi bunu mu sormalı bitti diyene...

her dk soruyorum kendime..
!!! hiç mi sevmedi,
hiç mi hissetmedi yüreği yüreğimi !!!


tşkLer.. : )