durmadan batan sözcüklerimin,
an be an yüzünü ölüme çevirdiği yerden yazıyorsun bana .
dinlemem !
Ne bundan önce söylediklerini ne de bundan sonra söyleyeceklerini
Bu defa dinlemem !
Attığım her adımda
bir parça daha yıkılan duvarların altında kalmaktan,
ayıramadığın dakikaların geceler boyunca sinirini taşımaktan yoruldu ruhum.
Ben çabuk yoruldum.
Hiç bir masalın kahramanı olamayacak kadar uykum var.
Sesinden esirgediğin yüreğin gibisin.
Varlığının bir anlamı olsun derken, sen en çok da anlamsızlığa yakıştın nedense.
Oysa bu değildi sana dair başlattığım yolculuğun sonu.
Böyle olmamalıydı.
-alıntı-


LinkBack URL
About LinkBacks

Alıntı Yaparak Cevapla






