Konu: Ömrünü Ölüme Gelin Ediyorum...

Bulutlar dokunsan ağlayacak. Güneş yavaş yavaş elini eteğini çekiyor gündüzden, birşeylere kızmışçasına kızarıp yok oluyor ufukta alaca parlak ihtişamıyla...Hangi burçtan olduğu bilinmeyen ay doğuyor işte. Ve başlıyor çöken karanlıkla süzülüp gelen bir hüzn-ü gece...



Güneşin batışı, ayın doğuşu hep aynı... Bir ben farklıyım bu gece...

Notası olmayan unutulmuş bir melodi ile ayrılığın tadını çıkarıyorum. Dekorasyonu yarım kalmış aşkımı dayayıp döşüyorum süslü kelimelerle...Bu ayrılık buraya yakışmadı ama her neyse...Elimde bir tutam yaban heyecanı, bahçemde ki bülbülden muzdarip güllere anlatıyorum seni...Gözlerimde birikmiş bir nem var ama önemli değil, ağlamıyorum...Günlük hüzün randevularımın vazgeçilmezi bu.Aşkının rutubetinden olacak ki ıslanıyor işte ben istemesemde...İçime çekmiyorum sensizliği, öksürtüyor bu aralar.Şarap yerine kahve içiyorum bak.Sonra resmini çekiyorum kahvenin kırk yıllık hatırla sarmaş dolaş...Seni içimdeki dipsiz, kör bir kuyuya atıyorum.Kırk hayalin çıkartamıyor...

Sürüldüğüm dokuzuncu köydende kovuluyorum...

Yok sevgilim yok, olmuyor...Ben yalan söyleyemiyorum.Bütün mazeretlerim izinli bu gece.Aleyhimde şahitlik yapıyor zaman...
Bal gibi ağlıyorum işte, gözlerim kan revan...Unutamıyorum seni kahretsin, özlemin içimde bir yerlerde yanıp kor oluyor durmadan...Dudaklarımda duruyor hala dudaklarının numarası, karda yürüyüp izini belli edenlerdensin sende...

Hep aynı işte...Ayrıldığımızdan beri aynı tas aynı hamam...Hayatı sensizlikle paylaşmanın saçma muhasebesinde hesapsız bilançolar çıkarıyorum, beyan ediyorum seni kalbime...Gülü seversin diye güle en yakın diken oluyorum...Sus diyorsun, gözlerinin yakamozlarında sus pus oluyorum...Yeter artık bilesin, dayanamıyorum...

Her şeyindim hani...
Hani ömründüm...
Haberin olsun...
Ömrünü ölüme gelin ediyorum...

alıntı

Canım yanmış bir kere,
İstesende acımı unutturamazsın,
Beni yangınlara atarken,
Ellerimi soguk bir kış gününde tek ederken,
Yüregime bir bir kurşunları sıkarken,
Gözlerimden yaşları, bir sel gibi akıtırken,
Benim dünyama güneş dogmazken nerdeydin,
Alıştım ben sensizlige,
Sesin yerine martıları dinliyorum artık,
Gözlerin yerine mavilere,
Gökyüzüne bakıyorum mesela,
GülüşünÜ özlemiyorum artık,
Küçücük bir çocugun gülümsemesi de,
Bana aynı hazzı verebiliyor,
Evet sevgili artık dönmesende olur,
Dedim ya içimdeki yangın kül oldu benim,
Sen bir yel olsanda o külleri uçuramazsın,
Benim canım yanmış bir kere,
İstesende unutturamazsın.

Bunca zaman sonra benim için birşey ifade etmiyorsun,
Bırakta sen benim temiz sayfalarıma sıgdıramadım saf duygularım olarak kal,
Dönersen eger kirletirsin, bir yürekli oldugun vardı bende,onurlu oldugunu bilirdim,bari onları kirletme.Sen en güzeli benim saf duygularımda,temiz sayfalarımda kal

-Alıntı-

tşkler çok güzel olmuş

harika tşkler...

Ben teşekkür ediyorum arkadaşlar,beğenmenize çok ama çok sevindim...

begenilmicek gibi deilki harika paylasimlar

çok güzel mirela saol

çok güzel : ]

yazıLarını çok beğeniyorum mireLa :]

Yaşam baharsa ölüm sonbaharımızın son günüdür... ama bahar geliyor artık bu topraklara!
İşte bu yüzden her şeyi geçip, sevmeyi öğrenmeli insan.. sağanak yağmurlarıyla, dalgalı denizleriyle, ıslak yapraklarla, yağmurdan sonraki ebemkuşağı eşliğinde her gün bıkmadan doğan güneşle sevişmeli ruhumuz.. sevmeli ve sevilmeliyiz... insanlara yaşamayı öğretmeliyiz... işte bu güzel baharlardan ötürü...!

sevgide sevilen cellat olurmuş.seven boynunu uzatır, beklermiş.boynunu kaybetme pahasına gecelerede boyun bükermiş.sığınırmış serbest nazımla gelen ne kadar acı varsa.ve ben sevgili ömrümü sevgine hediye ediyorum... müebbet bir aşk dışında bildiğim tüm duyguları terk ediyorum...

paylaşımın için teşekkürler ^^mirela^^ .yine çok güzel bir paylaşım. ellerin, yüreğin dert görmesin...