Konu: Böyle Sevdim Seni

Ben seni kocaman bir yürekle sevdim. Gözlerim değil, yüreğimdi seni gören. Sen damarlarımdaki kana karışıp, geldin oturdun yüreğime. Bir başka yerde olamazdın zaten. Sen, benim en değerli yerimde, yüreğimde olmalıydın, orada kalmalıydın.
Çok aşka ev sahipliği yapan bu yürek, ilk kez bu kadar kolay kabullendi seni. Herhangi bir konuk değildin artık. Bu yüzden ne ağırlama faslı vardı, ne de uğurlama. O yüreğin gerçek sahibiydin.
Şimdi sonbahar, kışa giriyoruz ya... Ben dört mevsim baharı yaşadım seninle. Çiçek çiçek açtın yüreğimde. Gökkuşağı zayıf kaldı, senin renklerin karşısında. Taze bir yaprak gibi yeşildin. Açelyaydın pembeliğinle. Üzerine çiğ taneleri düşmüş sarı güldün. Kırmızıydın bir ateş gibi. Ve maviydin... En çok bu renkle anmayı sevdim seni. Denize tutkundum, denizi sensiz, seni denizsiz düşünemedim.
Seni severken dünyayı da sevdim ben, insanları da... Kendime bile dar gelirken, içinde herkese yer olan bir hayatın sahibiydim artık. En kızgın, en tahammülsüz olduğum anlarda bile, seni düşünmek yetti bana. İçimdeki sevinç yüzüme yansıdı, güldüm. Beni güldüren senin sevgindi ve ben kaygısız, içten gülüşün ne demek olduğunu, nasıl güzel bir şey olduğunu anladım seninle.
Her şeye rağmen sevdim seni. Güçlüydüm ve aşamayacağım hiçbir zorluk yoktu. Koca bir kente, koca bir ülkeye kafa tutabilirdim. Sen elimden tuttuğunda patlamaya hazır bir volkan gibi hissederdim kendimi. Menzil sendin ve ben o menzile ulaşmak için önüme çıkan her şeyi yok edebilirdim. Sana ulaşmamı engelleyecek her şeyi eritirdim, kül ederdim. Sana ulaştığımdaysa sakin bir göle dönüşürdüm. Ve o göle bir tek sen girebilirdin.
Sevdim ve hayrandım da... Her halin çekti beni. Duruşunu, uyumanı, gülmeni, kızmanı, şaşkınlığını, saflığını, kurnazlığını, çocukluğunu, olgunluğunu sevdim. Sesini de sevdim suskunluğunu da. Küçük oyunlarını, kaprislerini, sitemlerini, korkularını sevdim. Seni ve o doyumsuz sevdanı, uçarı sevdanı anlatacak kelime bulamadım çoğu zaman. Sığmadın cümlelere ve hiçbir cümle seni yeterince tarif edecek kadar derin olmadı.
Seni severken yorulmadım. Çünkü sen yaşam kaynağıydın. Her gün yenilendim. Seninle çoğaldım, büyüdüm. Eksik kalan neyim varsa tamamladın. Ölmeyecektim çünkü sen ölmezliğin ta kendisiydin.
Sevdim işte ötesi yok

(Mehmet Coşkundeniz)

bende kocaman bir yürekle sevdim ama şimdi yok
ama artık sevmiyorum şuan tek aşk kalbimdeki fener aşkı

çok güzel zaten mehmet coşkundeniz harika yazıyor bi kaç kitabını okudum aşkla ilgili saol paylaşımın için

Kokusuna küs güller sevdim ben; dikenlerinden bihaber!
Karanlıkta bulut ardına gizlenmiş kederli yıldızları,
Çiçeği dalından kopartıp ıslık çalan rüzgarları;
Yürüdükçe uzayan toz-toprak yolları sevdim ben.



Kar-boran sevdim ben? elalem baharları severken!
Gelenlere ağladım hep, gitme dediklerim bir bir giderken.
Bir ah bile etmedim, onca acıyı onca çileyi çekerken,
Kalıp yaşamaktan çok, yitip gitmeleri sevdim ben.



Delişmen ırmakları sevdim ben; yatağına sığmayıp taşan!
Hayat kadar acımasız, zaman gibi akıp sürüklenmeleri.
Dost bildiklerimin bir kuru selamı çok görmelerini,
Nefretlere düşman, sevdalara ram olmayı sevdim ben.



Uçurumların ucunda sevdim ben; umuda asılı kalmayı!
İtilmişliğime aldırmadan, boynumu bükmeden namerde.
Kelebek ömürlü aşklara eyvallah etmemeyi,
Denizlerde değil, bir avuç gözyaşında boğulmayı sevdim ben.



Yağmurları sevdim ben; damla damla düşerken sahralarıma!
Seller gibi çoşarken, yüreğindeki kum tanelerine.
Hasretinle yanıp kül olmayı, küllerimden yeniden doğmayı,
O güzel gözlerin uğruna binlerce kez ölmeyi sevdim ben.

B.COŞKUN

Kar-boran sevdim ben? elalem baharları severken

: )

teşekkür ederim : )