Ayrılıkların şair

Ben ayrılıkların şairi,
Yalnızlıkların ozanıyım.
Sen, sen masallar okurken daha,
Ben acıların yazarıyım.

Haklısın aramızda dağlar,denizler var,
Haklısın, aramızda uçurumlar var.
Senin sevdaların, üç günlük masal,
Benim sevdalarım, Alla`ına kadar.

Elma şekerimi sandın aşkı,
Ne şiirin şiir, ne şarkın şarkı,
Hele bir kirlisin, feleğin çarkı,
İste ben o zaman görürüm seni.

Hala tahta masalara yazıyorsam adını,
Aşk kitaplarında arıyorsam tarifini aşkın,
Kahir mektuplarında yeniden buluyorsam tarifini aşkın,
Islak mendillere siliyorsam göz yaşlarımı,
Eyvahlar çekiyorsam her biten aşkın ardından,
Bana sor yalnızlığı,
Ayrılığı sor diye haykırıyorsam,
Ve sabahçı kahvelerinde
Bir çay gibi demliyorsam hasretini,
Ve inadına özlüyorsam, o çay karası gözlerini,
Bil ki , bu seni erkekçe sevdiğimdendir.

Bu benim ilk aldanışım değil,
Bu benim son yıkılışım değil,
Bırak bu sahte göz yaşlarını,
Bırak bu masum bakışlarını.
Üzülme. Benim için üzülme,
Üzülme bu son için üzülme,
Ben , ben yeterim kendime

Varsın da bir gibi büyüsün hasretim içime,
Varsın da her gece
Bir Kemanın tellerinde ezilmesin kalbim,
Varsında bir daha değmesin ellerim ellerine,
Asla pişman değilim.

Hatırla, bir adam diyordun hatırla,
Ömür boyu sevsin beni ömür boyu,
İşte o deli, işte o çığlın, işte o adam benim.
Çünkü ben,
Çünkü ben aşkı ölümsüz bilenlerdenim…