Konu: O Zaman Oyun Biter...

İş adamı tıraş olurken bir yandan da berberiyle sohbet etmektedir.
Derken, kapının önünden ağır ağır geçmekte olan
paspal bir çocuk görürler.
Berber, iş adamının kulağına fısıldar;
"Bu çocuk var ya, dünyanın en ***** çocuklarından biridir!
Bak; dikkat et şimdi..." Berber çocuğa seslenir:
"Ali, buraya gel!". Bunun üzerine çocuk sakince dükkana girer
ve yüzündeki aptalca sırıtmayla berberi selamlar.
Berber işadamının kulağına sessizce,
"bak şimdi" diye fısıldar ve bir elinde beş yüz bin,
diğer elinde beş milyonluk bir banknot olduğu halde çocuğa sorar:
"Hangisini istiyorsan alabilirsin?"
Çocuk dalgın dalgın bir beş yüz bine bir de beş milyona bakar
ve sonunda beş yüz binlik banknotu hızlıca çekerek berberin elinden alır.
Berber işadamına döner ve gülerek:
"Gördün mü? Sana söylemiştim." der.
Tıraş bitince işadamı sokağa çıkar ve az ileride
kendi kendine oynayan Ali'yi görür.
Yanına giderek, neden beş milyonluk değil de,
beş yüz binlik banknotu aldığını sorar.
Çocuk hiç de aptalca olmayan bir sırıtmayla yanıt verir :
- Eğer beş milyonluğu alırsam oyun biter!"

Allah'ın bile insanlar hakkındaki hükmünü,
ömürleri sona erdikten sonra verdiğine inanırken...
Biz kim oluyoruz da insanları birkaç kez görmek,
iki-üç yazı okumak, birkaç dedikodu dinlemekle
yargılama hakkına sahip olabiliyoruz..!..?

Dale Carnegie

çok güzel bi paylaşım olmuş..hiıkaye gerçekten cok sey anlatıyor..tesekkürler..

bu hikayeyi çok daha önce forumda bende vermiştim

güzel bir hikaye,
hiç bir şey göründüğü kadar değildir
bazen az bazen fazla ..

oyun bitmesin çok hoş hikaye teşekkürler..

demek kı neymıs, 5 mılyonluk banknotu almayacakmıssın

evet ınsanları dıger ınsanlardan ayıran önundekı önyargı duvarlarıdır,cunku bu duvarların malzemesı taş tugla mermer vs vs gıbı cesıtlı önyargılarla oluşmuş bır harmandır...

ha bı de cın olmadan adam carpan sazanlara bu laf